begin > toverslag > 2021 > luchtballon 



Toverslag 2021



Luchtballon

Ik schreef een langdradig verhaaltje over een luchtballon. Ik ging zo op in het schrijven dat ik vergat dat ik in een zware magische aanval zit die zelfs de betrouwbaarheid van mijn dobbelorakel heeft aangetast. Dus vroeg ik per ongeluk of TAO nog commentaar had.

Natuurlijk had ze commentaar. Ze liet me net zo lang veranderingen doorvoeren tot het verhaal nergens meer op sloeg en raadde toen aan om het te wissen. De magische storm is dus nog steeds niet gaan liggen. Ik weet maar één oplossing: mijn orakelsteen mijden als de pest tijdens het schrijven van toverslagen.

Misschien dat ik na afloop mijn magische eindredacteur er nog even naar laat kijken, misschien ook niet. Me zo boos laten maken dat ik weer ga wissen moet in elk geval tegen iedere prijs voorkomen worden want van dat eindeloze wisschrijven krijg ik zo langzamerhand een punthoofd en dan past mijn fietshelm niet meer.

Na negen dagen magisch huisarrest krijg ik weer net genoeg moed en daadkracht toegeschoven om met trillende beentjes een rondje te fietsen. Het doel is als volgt: proberen de 54 kilometer te halen zodat het rondje meetelt voor de maandelijkse proeve van bekwaamheid van de cyclomaan.

Bij Frederiksoord begint TAO te zeuren over een luchtballon. Ik zie geen luchtballon. Dan herinner ik me dat ik hier in de buurt ooit een landende luchtballon fotografeerde. Lastige schemerfoto's met veel ruis maar het was een leuke serie. Er gaat geen lampje branden dus het zal vandaag wel om een magische luchtballon gaan.


Toverslag - Landende luchtballon

Landende luchtballon, Wapserveen (uitsnede)


De luchtballon staat symbool voor mijn leven als tovenaar. Het is een reis van niks naar nergens, een beetje rondvliegen en zien waar de wind je heen blaast. Je hebt enige zeggenschap over de vlieghoogte, verder rest machteloos toekijken wat er allemaal gebeurt. Daar kun je van genieten, je kunt het ontkennen of je kunt er tegen vechten.

Ik heb lang gefantaseerd dat ik als vliegende tovenaar bedoeld ben om andere mensen ook weer de lucht in te helpen. Ik geloof dat nog steeds maar de optimale invulling van het begrip helpen lijkt te veranderen. Er is een verschuiving gaande van christelijk helpen naar taoïstisch helpen.

Christelijke hulpverlening verlost mensen van lijden door een helpende hand te bieden (vlieg maar een eindje met me mee). Taoïstische hulpverlening verlost mensen van lijden door ze te vertellen hoe betrekkelijk veel leed is (je fantaseert dat je niet kunt vliegen, hou daar eens mee op).

Christelijke tovenaars bestaan niet, christelijk-magische hulpverlening dus ook niet. De christelijke filosofie leidt uiteindelijk tot logica en de wetten der logica schrijven voor dat toveren niet bestaat. Daar moet je als tovenaar niet te lang over mokken, beter kun je fantaseren dat het voor jou kennelijk tijd is om een post-christelijk mens te worden. Dat is niet eng, dat is vooral verfrissend en verhelderend.

Ergens halverwege het christendom is er een overlapping met andere filosofische modellen. Met filosofisch model bedoel ik een poging van mensen om een aantal filosofische denkbeelden onder één toverhoedje te vangen. Heksen slaan zo'n toverhoedje plat tot een religie. Dat is niet best maar altijd nog stukken beter dan heksen die elkaar plat slaan.

Wat je overhoudt is een verzameling duidelijke sprookjes en regels die nergens meer op slaan maar waar je mensen uitstekend mee kunt hypnotiseren zonder dat ze wat in de gaten hebben. Ik noem dat heimelijke of occulte hekserij. Later ontdeukt zo'n platgeslagen toverhoed weer vanzelf dus ontstaat er binnen elke religie op den duur ruimte voor nuance en relativering. Binnen religie komt wijsheid met de eeuwen, niet met de jaren.

Ik ben opgevoed met een onbewuste mengelmoes van christendom en taoïsme, een van die overlappende modellen. Niet de religieuze versies met geestelijke dwingelandij (gij zult dit en gij zult dat) maar de oorspronkelijke filosofische modellen, aangevuld met een hoog gehalte waarmakerij. Als ik al iets moest van mijn ouders was het tanden poetsen, handen wassen of mijn speelgoed opruimen. Oh ja, en ik moest vooral doen wat ik beloofde want dat hoort bij waarmaken. Zo leer je al op jonge leeftijd af om dingen te beloven.

Binnen het christendom is ruimte voor relativering maar het taoïsme gaat een stuk verder. Als je geen eind weet te breien aan relativeren verlaat je op een bepaald moment (vaak ongemerkt) het christelijke model en zit volledig onder de paraplu van het taoïsme te piekeren over de onvoorstelbare betrekkelijkheid van alles.

Daar waar de overlapping van het christendom en het taoïsme eindigt begint een andere overlapping, die van het taoïsme met het magisch taoïsme. Ik spreek liever over het tovergeloof, behalve nu. Het magische taoïsme komt bijna automatisch voort uit het taoïsme en begint ongeveer op het moment dat je het toeval gaat relativeren. Bestaat toeval eigenlijk wel of zit er een of ander sturende kracht achter? Als je die kracht te snel God noemt spring je weer terug naar het begin van het christendom, het lijkt wel ganzenborden. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, proberen om nog weer wat ruimer van geest te worden.

Ik heb rond mijn achttiende voor het eerst bewust kennis gemaakt met magisch taoïsme via het eerste handboek van het magisch taoïsme, de I-Tjing. Dit oude Chinese boek heeft twee gezichten. Het kan gezien worden als een taoïstisch handboek voor gevorderden maar omdat het aanmoedigt om er mee te orakelen vormt het ook het eerste handboek van het magisch taoïsme.

Hoewel ik van begin af aan getwijfeld heb of een tovenaar wel voor andere mensen kan of moet toveren heb ik toch nog vrij veel last gehad van wat ik het Jezuscomplex noem. Mensen willen verlossen van de gedachte dat magie niet bestaat. Mijn Jezuscomplex is vooral een erfenis van de neptherapie bij Hex. Ik dacht dat ik haar na moest spelen maar dan zonder misbruik te maken van stiekeme hypnose. Maar het idee dat je mensen ergens van kunt of moet verlossen zit natuurlijk ook vrij diep ingebouwd in christelijke cultuur.

In een post-christelijk tovenaar hoort die twijfel over verlossen af te nemen. Andere mensen willen verlossen met behulp van magische fantasie is volslagen flauwekul. Iedereen is een volleerd magisch fantast maar bijna iedereen jokt daar over. Veel mensen zien jokken namelijk als de ultieme vorm van toveren.

Als je dwars door al het culturele gehuichel heen kijkt zie je in elk mens een tovenaar die stiekem tovert dat de vonken er vanaf vliegen. Dat sommige mensen zichzelf vanuit logisch oogpunt gezien volledig de vernieling in toveren hoort er kennelijk bij, niets om je zorgen over te maken. Moeten ze maar niet zo hard jokken dat ze geen tovenaar zijn.





 
Copyright - ZALiX - 2021