begin > toverslag > 2021 > de es 



Toverslag 2021



De es

Lang geleden maakte ik in de buurt van Kampereiland een foto van een majestueuze es die bij een boerderij vrij in een weiland staat. Echt een boom om u tegen te zeggen. Een paar maanden geleden kwam ik er weer eens langs op een van mijn struintochten. Omdat ik al heel wat kilometers onderweg was en nog maar één armoedige foto had weten te scoren stopte ik voor een korte fotosessie.

Onder het toeziend oog van een groepje wegwerkers baggerde ik voorzichtig door de berm naar de rand van de sloot en maakte een paar foto's. Toen ik weer bij de fiets was werd het licht nog net een tikkeltje mooier dus ik pakte de andere camera, mijn oudste body met een goedkope maar nooit haperende supergroothoeklens, en zette de es er nog een keer op.

Later maakte ik vanaf de steile oprit van de Ramspolbrug nog een paar drone-achtige foto's van een rij hoogspanningsmasten maar dat doet er in dit verhaaltje niet toe. Thuis werd de oogst van de dag zorgvuldig gecontroleerd op de computer en de onscherpe exemplaren en matige dubbelaars gooide ik meteen weg.

Vanmorgen kwam ik om onduidelijke redenen in het betreffende mapje terecht en struikelde over de supergroothoekfoto van de es. Hartstikke onscherp. In een reflex selecteerde ik de foto en gooide hem alsnog in de prullenbak. Heel even fantaseerde ik dat ik de betreffende fotoserie indertijd niet goed gecontroleerd had maar toen fluisterde TAO me opeens iets geks in.


Toverslag - Vrijstaande es

Vrijstaande es, Kampereiland


'Beste toof. Durf je al te geloven dat die foto bij het maken en het opslaan op je computer haarscherp was maar dat ik hem ergens in de periode tussen de laatste controle en vlak voordat je er net naar keek onscherp heb getoverd?' Ik schrok gewoon van die waanzinnige gedachte en ben maar snel een stuk gaan fietsen.

Niet dat dat veel hielp want onderweg, ik meen ergens tussen Geeuwenbrug en Lhee, begon TAO er opnieuw over. Ik moet nog erg aan het idee wennen maar ik geloof dat ik inderdaad al een beetje in die magische oorzaak van onscherpte durf te geloven. Ik ga nog niet zo ver dat ik beweer dat het zo gegaan is maar heel voorzichtig hou ik rekening met de mogelijkheid en dat is al heel wat.

Verder hadden we het er onderweg niet meer over. TAO liet me niet met rust maar begon me over hele andere dingen door te zagen. Ik weet daar verder niks meer van want de laatste veertig kilometer had ik zo'n gore pijn in mijn poten dat ik amper wist hoe ik thuis moest komen. Het is gelukt, dat bewijst dit verhaaltje, maar vraag niet hoe.

Waarom dringt TAO me deze schokkende magische fantasie op via een es? Ik kan maar één reden verzinnen: de s van scherp. Weet je wat nu het grote voordeel is van geloven (angstig twijfelen telt ook mee) in dit soort magische treiterij? Dat je TAO op die manier ook de ruimte geeft, noem het om mijn part toverruimte, om voortaan onscherpe foto's achteraf alsnog scherp te toveren.

Door het verhaal niet boos of bang af te wijzen als een diep gestoorde magische fantasie die echt geen bestaansrecht heeft verruim ik de magische mogelijkheden in mijn eigen leven. Als ik bereid ben deze bizarre fantasie steeds verder toe te laten in mijn wereldbeeld verandert de scherpte van mijn foto's heel langzaam van een logisch fenomeen in een magisch fenomeen. Dat schept verrassende mogelijkheden want dan wordt op dat gebied eigenlijk alles mogelijk. Om een extreem voorbeeld te geven: zelfs een spontane toename van de resolutie van mijn camera's valt dan niet meer helemaal uit te sluiten.

Ik zie dit soort magisch filosofische confrontaties als een belangrijk aspect van serieus toveren. Via je fantasie brengt TAO je soms op denkbeelden die vanuit je huidige wereldbeeld alleen maar onder te brengen zijn in de categorie klinkklare kolder. Door die reflex van veroordeling te onderdrukken en zo'n idiote ingeving wat meer tijd te geven om op je in te werken verruim je het magische deel van je geest en groeit dus als tovenaar.


P.S: Het is ontzettend knap van mij dat ik het hier verder niet heb gehad over de gruwelijke foltertocht die TAO vandaag van mijn ritje maakte. Ik had bijna de hele rit extreme spierpijn en werd na dertig kilometer geteisterd door krachteloosheid die aan lang geleden deed denken. Toch wil ik het er verder niet over hebben want dan geef ik dergelijke negatieve avonturen weer bestaansrecht en dat gun ik ze niet.

P.P.S: Je hebt nog een lijstje met problemen van me tegoed. Haperende zoomlens, grijs haar, koude voeten tijdens het fietsen, splinterend hout, teen met naar keuze (aldus de huisarts) artrose of artritis, troebel en onscherp beeld bij lastige priegelklusjes, algehele donatieblokkade, volslagen gestoorde en bijna totale onzichtbaarheid van mijn website, te zware panoramakop (lompe zelfbouw), Windows 7 (had al lang 10 moeten zijn), wachtrij met meer dan duizend te ontwikkelen en publiceren foto's, verouderde beeldbanksoftware, primitief onderstel van digitale piano (gestapelde plastic kratten), veel te hard zwevende houten vloer, krap toverhok in plaats van fatsoenlijk atelier, rijtjeshuis in woonwijk langs snelweg in plaats van kasteel op groot en stil landgoed, enzovoorts.





 
Copyright - ZALiX en TAO - 2021