begin > toverslag > 2017 > het hart 



Toverslag 2017

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

dinsdag 16 mei 2017 (reconstructie uit 2018)

Het hart

Een half jaar geleden kocht ik een nieuwe kolomboormachine. Het was alweer de tweede binnen een maand want de eerste nieuwe bleek een klassiek Chinees prul. Voor ik hem uitpakte zag ik het eerste defect al en na montage zat er zoveel speling in de boortafel dat ik die niet vast kon klemmen.

Nadat het geld teruggestort was met de toevoegingen ikkeniebegrijpnie en nognooitklachtengehad kon ik weer helemaal opnieuw beginnen met het loodzware wikken en wegen. Het werd uiteindelijk een ander model van een ander merk van een andere leverancier.

Met angst en beven pakte ik mijn tweede nieuwe kolomboormachine van werkplaatskwaliteit uit en zette alles in elkaar. Dit keer bleek werkplaatskwaliteit gelukkig wel echte werkplaatskwaliteit. Geen gezeur maar een fijne machine die doet waar hij voor bedoeld is: strakke ronde gaten boren in net zoveel maten als ik boortjes heb.

Waarom moest ik eigenlijk een nieuwe kolomboormachine, was de oude soms versleten? Jawel, de oude was behoorlijk versleten. Hij was stoer, groot en had een sterke motor maar het boorspindelhuis was van ongehard gietijzer en dat slijt nogal snel. Ik heb de bruikbaarheid met een paar jaar kunnen verlengen door extra geleiding te verzinnen maar toen was ik ook echt helemaal uitgekeken op al die slobbergaten.

Ik heb de oude kolomboormachine weggegeven aan een vriend maar van tevoren gewaarschuwd voor de slobbergaten. Hij belde een week later bezorgd op of ik wel helemaal goed bij mijn hoofd was om zo'n goeie machine weg te geven. Het ding boorde perfect bij hem, geen slobbergat te bekennen. Als ik wilde kwam hij hem weer terugbrengen want deze vrijgevigheid ging hem eigenlijk veel te ver.

Toen wist ik al dat TAO zat te klieren. Bij mij boorde het ding als een zwalkende dronkenlap maar bij mijn vriend stond hij keurig zijn mannetje. Dat soort dingen kunnen echt, tenzij je gelooft dat de wereld logisch in elkaar zit. Ik heb alles uit de kast gehaald om mijn vriend duidelijk te maken dat ik de kolomboormachine echt zat was, uiteindelijk kon hij zich daar bij neerleggen.

Een kolomboormachine is het hart van de werkplaats. Zo zie ik dat dus zo is dat in mijn werkplaats. Ik heb het oude uitgelubberde hart weggegeven en ben op zoek gegaan naar een nieuw hart. Het eerste nieuwe hart was een prul, het tweede nieuwe hart lijkt van betere kwaliteit.

Na wat proefboringen met mijn heerlijk borende nieuwe kolomboormachine word ik weer eens afgeleid door TAO. Ik wil dolgraag gaatjes boren maar er is veel kiespijn en er zijn meer beslommeringen die maken dat ik niet aan knutselen toe kom. Pas een half jaar later krijg ik van TAO een serieuze booropdracht. Per ingeving wordt me geadviseerd om zelf eens een insectenhotel te maken. Boor in een dik blok rondhout tientallen gaten van verschillende maten, hang het blok tegen een buitenmuur en je hebt een onderkomen voor wilde bijen gerealiseerd.

Ik kies een mooi blok coniferenhout, klem een boortje in mijn nieuwe boormachine en druk op de groene knop. Niets behalve doodse stilte. Ik controleer de stekker en de stoppenkast. Niks mis mee. Een uitgebreide controle van bedrading en elektrische componenten van de machine levert ook niks op. Ik kom uit bij het schakelrelais, daar zit waarschijnlijk een trol of demoon in verstopt.


Toverslag - magisch relais

Magisch relais in kolomboormachine


Gloeiende godver, wat zit er nou weer scheef in mijn knutselaura. Ik voel een klassieke paniekaanval aankomen. Allerlei duistere herinneringen borrelen omhoog. Die dure cassetterecorder die opeens de geest gaf. Een chromatische Hohner mondharmonica waar een tong afbrak toen ik hem wilde stemmen. De framescheuren in mijn nieuwe ligfiets die ik speciaal in Noord-Holland liet bouwen door een specialist.

Ik overweeg de overbuurman te hulp te roepen maar orakel DO raadt aan om zelf eerst wat te proberen. Is het misschien een idee om even uit deze ellendige toestand weg te lopen en er een orakeltje aan te wagen? Ik ga naar binnen en orakel. Zelden was mijn orakel zo eenduidig en helder als nu. Ik moet proberen om de boormachine weer heel te toveren, dat is het nieuwe spelletje van TAO. Door driemaal de toverformule 'functioneer naar behoren' uit te spreken terwijl ik naast de kolomboormachine als een volslagen imbeciel met een toverstok sta te zwaaien gaat hij het weer doen, zo belooft orakel DO.

Ik loop naar de schuur en geef deze magische waanzin toch maar een kans, wat moet ik anders. Zorgvuldig verzeker ik me er van dat niemand me bezig kan zien want ik schaam me dood voor deze poppenkast. Toverstokken verzinnen en maken is tot daar aan toe en er een beetje mee spelen en schertsen is ook nog wel te doen maar ze serieus gebruiken voor technische reparaties gaat wel heel erg ver.

Na het doodschamen komt het doodschrikken want als ik de kolomboormachine na de betovering uitprobeer geeft hij een schorre grauw. Gedurende een seconde draait de motor met een vreemd rauw geluid, als een woedend beest dat je beter niet kunt storen. Dan weer doodse stilte.

Ik weet genoeg als tovenaar. Alles in de wereld is magisch, tenzij TAO je liever iets anders wijs maakt. Ik weet nu in elk geval dat de machine nog leeft, dat geeft moed om door te toveren. Al orakelend en toverend weet ik zo ver te komen met mijn magische reparatie dat de machine het weer doet tenzij ik de schakelaar loslaat.

De machine is dus nog steeds stuk maar na elke betovering is hij op een iets andere manier stuk, als je heel goed oplet is hij zelfs telkens wat minder stuk. Onder het toveren en testen krijg ik uitleg van TAO over toveren. Er komt veel emotie en psychologie bij kijken, dat voel ik ook duidelijk. Ik word bijna manisch als de betovering lijkt aan te slaan maar ziedend als het kreng er even later toch weer het zwijgen toe doet. Na een half uur toveren ben ik emotioneel kapot en in overleg met TAO stop ik er mee.

Een week later adviseert TAO om weer verder te toveren aan de kolom­boor­machine. Tot mijn grote teleurstelling krijg ik de machine niet meer aan de praat, hoe dapper ik ook sta te zwaaien en prevelen. Uiteindelijk krijg ik de opdracht om de hoofdschakelaar uit elkaar te halen en een plaatje recht te buigen en op te schuren. Nadat ik de schakelaar weer in elkaar heb gezet is er geen enkele verbetering. Dit ken ik gelukkig van het orakelen. Onzinnige opdrachten die nergens toe lijken te leiden. Loze omwegen die je verleiden tot de conclusie dat mensen niet kunnen toveren. Ik weet als ervaren oromaan wel beter en tover stug verder.

Dan volgt iets engs. TAO adviseert om de schakelaar andersom aan te sluiten. Hier denk ik lang over na maar uiteindelijk ga ik overstag, het kost me hooguit een nieuw relais. Ik sluit de schakelaar verkeerd om aan en start de machine met angst en beven. Hij doet het weer! Grote schrik en dan groot plezier.

Dan pas geeft TAO oude herinneringen vrij over een cassettedeck dat het dertig jaar geleden pas weer deed na het andersom insolderen van de motor. Toen werd ik nog ongemerkt begeleid bij mijn betoveringen maar tegenwoordig wordt er van me verwacht dat ik begrijp waar ik mee bezig ben als tovenaar.

Later krijg ik uitleg over de symboliek van het ompolen van het hart van mijn werkplaats. Zo worden xylomanen of houttovenaars geboren, hun knutselhart wordt omgepoold zodat de nadruk op magie komt te liggen en niet meer op logica.

De kolomboormachine is na het ompolen nog niet helemaal stabiel, af en toe hapert hij nog. Ik hoef echter steeds minder uit de kast te halen om de machine weer aan de praat te krijgen, vaak is een klap of vloek al voldoende.





 
Copyright - ZALiX - 2017 / 2018