begin > toverslag > 2014 > wat doet u daar 



Toverslag 2014

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

maandag 27 oktober 2014 (reconstructie uit 2019)

Wat doet u daar

Vandaag gaan ze onze boom omzagen. Ik ben het er niet mee eens en ik ben het er wel mee eens. Ik vind het verschrikkelijk dat de prachtige wilg net achter onze tuin, die daardoor formeel beslist niet onze boom is, geveld gaat worden. Maar er zijn de laatste maanden zoveel grote takken uit gewaaid dat de boom te gevaarlijk wordt. Onze tuin is het probleem niet, wij weten inmiddels dat de wilg gevaarlijke kuren heeft. Maar er loopt ook een fietspad langs en je kunt moeilijk van elke fietser verwachten dat die op de hoogte is van de kuren van alle bomen langs het fietspad.

Het lukt me om mijn woede over de sneuvelende wilg even opzij te zetten zodat ik een paar foto's van het zagen kan maken. Maar ik ben niet lang bestand tegen de luidruchtige combinatie van krakend hout, een brommende hoogwerker en een brullende kettingzaag. Alle herrie blaast mijn boosheid weer nieuw leven in en het enige wat ik kan verzinnen is om per fiets op de vlucht te slaan.

Als ik weer een beetje bij zinnen kom tref ik mezelf aan in Ruinerwold, daar blijk ik in paniek naar toe gefietst te zijn. Ik neem een onbekend fietspad dat pal langs de grasdrogerij met haar indrukwekkende rookpluimen gaat en maak een fotoserie van de rook uitbrakende schoorstenen.


Toverslag - schoorstenen en rookpluim

Schoorstenen en rookpluim, Ruinerwold


Halverwege de fotosessie komt een opzichter kijken waar ik mee bezig ben, hij blijkt bang te zijn voor bedrijfsspionage. Als ik belangstellend doorvraag snapt hij zelf ook niet meer waar hij zich nou eigenlijk zo druk om maakte. Om ook het laatste restje wantrouwen uit te roeien bied ik aan om de fotoserie ter plekke te wissen. Mijn overdreven gebaar maakt indruk want opeens is het prima waar ik mee bezig ben.

Ik heb vaker gezeur onderweg als ik dingen fotografeer waarvan niemand begrijpt waarom je die zou fotograferen. Juist het onbegrijpelijke aspect, wie fotografeert er in vredesnaam schoorstenen, roept soms wantrouwen op en dan blijken mensen dikwijls over veel negatieve fantasie te beschikken. Als ik merk dat mensen in die fantasie helemaal op hol zijn geslagen bied ik meestal aan om alle foto's ter plekke te wissen. Dat heb ik nog nooit hoeven doen, het aanbod deed tot nu toe wonderen. Dat komt waarschijnlijk vooral omdat ik meen wat ik zeg. Als iemand er op zou staan dat ik de net gemaakte foto's van huis, bedrijf, hek, tuin of koe wiste zou ik het doen en nergens over zeuren. Zo belangrijk is het nou ook weer niet wat ik onderweg allemaal uitvreet met die camera's en er zijn nog genoeg andere foto's die nodig eens gemaakt moeten worden.

Van Ruinerwold fiets ik via Ruinen het Dwingelderveld op waar het op twee amazones na uitgestorven is. Bij het Smitsveen stop ik en maak een paar foto's van het struweel jeneverbessen dat daar staat maar het licht is te vlak waardoor de struiken niet goed tot hun recht komen. Bij Lhee ruil ik de zorgvuldig beheerde woeste natuur weer in voor het platteland en ontdek net voor Dwingeloo een weg met een lange rij berken. Ik weet bijna zeker dat ik hier vaker gefietst heb maar de prachtige laanbeplanting van berken is me nog nooit opgevallen.

Als ik net na Dwingeloo in de berm moeizaam een boterham weg sta te kauwen komen vier leuke roodbonte koetjes naar me toe gehold. Vooruit maar, jullie mogen op de foto, ook al heb ik al minstens duizend prima foto's van koeien. Tussen Diever en Wateren is het pas echt fotofeest want daar staat een groep goudhoeden te pronken in de berm. Ik heb ooit van iemand geleerd dat goudhoeden in deze streek zeldzaam zijn maar daar lijkt dit jaar geen sprake van, ik heb ze al op meerdere plekken zien staan.

Gespannen fiets ik het laatste stuk naar huis. Zou onze wilg nu echt helemaal weg zijn? Ja, dat is hij. Vanaf vandaag woon ik in een andere buurt en heb een andere tuin. Ik heb zelfs een ander huis want ook binnen is alles anders geworden zonder die boom. Ik loop naar de boomvoet en meet de doorsnede, 120 centimeter dik was onze wilg. Het laatste stukje is voor de stobbenfrees maar ik zie er nog een heleboel mooi wilgenhout in om mooie dingen van te maken. Zou ik dat laatste stuk als herinnering mogen oogsten? Als ik het durf zal ik er eens een balletje over opgooien.





 
Copyright - ZALiX - 2014 / 2019