begin > toverslag > 2014 > afscheidsbrief 



Toverslag 2014

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

woensdag 30 april 2014 (reconstructie uit 2020)

Afscheidsbrief

Vandaag heb ik eindelijk de moed om mijn afscheidsbrief aan gespreksheks definitief goed te keuren en op te sturen. Ik schreef afgelopen dagen vele versies, wetend dat ik door die benadering steeds dichter bij een redelijke en niet al te emotionele brief uit zal komen. Het kan altijd weer objectiever en neutraler dus ergens moet je als briefschrijver een knoop doorhakken.

Al meer dan een jaar wil ik stoppen met de coachingsgesprekken bij gespreksheks maar op een of ander manier wil of kan ze daar niet in meegaan. Zijn de rollen soms eigenlijk omgedraaid? Ben ik soms ongemerkt haar therapeut en is zij therapieverslaafd? De gedachte is zo bizar dat ze past in de rest van het verhaal van gespreksheks dus ik verwerp hem niet te snel en zal er nog eens op kauwen.


Toverslag - kauwende koe in avondlicht

Kauwende koe in avondlicht, Noorbeek


Ik merk dat ik echt geen gehoor vind met mijn voorstel om de gesprekken bij haar af te ronden. Volgens haar magische bron valt er nog van alles te bespreken met mij. Zelfs mijn voorstel om dan tenminste een sessie te besteden aan een soort tussenevaluatie wordt lachend van tafel geveegd. Waarna ze even enthousiast het volgende verhaal over mijn beschadigde ziel, mijn net iets te donkere zesde chakra of mijn toch weer vastgelopen zonnevlecht uit haar mouw schudt.

Als al die bizarre verhalen over aangetaste onzichtbare elementen van mij me op een of ander manier verder hielpen zou ik ze echt niet beschouwen als kulverhalen maar als pure helende toverhalen. Ik krijg echter meer en meer het onbehaaglijke gevoel dat vooral mijn coach er mee geholpen is, met name in economische zin.

Thuis bezin ik me uitgebreid. Ik wil stoppen, dat staat na jaren van steeds diepere twijfel als een paal boven water, maar mondeling ben ik haar kennelijk niet de baas. Daar weet ik wel wat op, ik ga er heel laf schriftelijk een eind aan breien en dat verlossende breiwerkje is dus zojuist op de bus gedaan. Dit heb ik geschreven.


Beste ...,

Na maanden vol twijfel heb ik besloten om te stoppen met de therapie. Ik wil daarom graag de afspraken van 14 mei 9.45 uur en 5 juni 14.45 uur afzeggen. Anderhalf jaar geleden heb je verteld dat het eind in zicht was en een jaar geleden zei je dat opnieuw. Ik kon bijna niet meer wachten omdat mijn dagelijkse leven nog steeds helemaal stil ligt en ik heb zelf ook een aantal keren gezegd graag te willen stoppen. Dit bleek niet bespreekbaar. Ik had de therapie graag afgerond met een evaluerend gesprek maar dat lijkt niet de bedoeling. Ik heb uitgesteld en getwijfeld zo lang als ik kon maar nu is de rek er echt helemaal uit en is het elastiek geknapt.

De laatste maanden groeit het gevoel dat de therapie vooral een blok aan mijn been wordt. Ik kom in een rariteitenkabinet terecht waarvan ik denk dat ik er eigenlijk niets te zoeken heb. Geestelijk en lichamelijk lijk ik steeds verder achteruit te gaan. Ik dacht eerst nog dat dit kwam door het overlijden van mijn vader en deels is dat misschien ook zo.

Maar er speelt ook iets anders: ik spit waarschijnlijk dieper dan goed voor me is. Ongezonde nieuwsgierigheid (van mij) naar gebieden waar een mens niets te zoeken heeft. De angst om door God verdoemd te worden of een wereldkans mis te lopen als ik stop voordat jij zegt dat ik mag stoppen (gebrek aan zelfvertrouwen en aan Godsvertrouwen). De hoop dat mijn leven ooit leefbaarder wordt als ik maar lang genoeg door blijf gaan. Mijn leven bewijst echter voortdurend het tegendeel. En het idee (voortkomend uit verhalen over een heel bijzondere bestemming) dat er zo'n belangrijke taak op me ligt te wachten dat ik 'totaal zuiver' moet worden. Ik ben bijzonder maar toch iets minder bijzonder dan ik graag wilde geloven. Totaal zuiver worden gaat natuurlijk nooit lukken, gelukkig ben ik daar nu achter. Zet even een hond te blaffen onder mijn slaapkamerraam en ik verander van een (schijn)heilige in een potentiële moordenaar. Zo makkelijk kan het zijn en dat is maar goed ook, het houdt me bescheiden.

Ik vermoed dat het omslagpunt (zelf durven stoppen) ook komt door toegenomen normalisatie en door geruststellende informatie die ik via jou kreeg: er is voor mij in de toekomst meer weggelegd dan de schrale armoede waar ik al een leven lang in leef. En er is een andere weg voor me uitgedacht dan ongezien en teleurgesteld in diepe stilte mijn leven uitleven. Of dit ook werkelijk zo is zal nog moeten blijken maar ik acht het niet onmogelijk. Ter geruststelling: ik gooi God niet in de vuilnisbak en ik zal nooit vergeten dat mijn ziel voorop hoort te staan.

Ik heb ontzettend veel baat gehad bij deze therapie en heb dingen bereikt die via geen enkele andere weg mogelijk waren geweest. Ik heb ontzettend veel boosheid en angsten uitgewerkt en ik heb een veel beter beeld gekregen van wie ik werkelijk ben. Ik heb verder dingen mogen leren over de kosmos waarvan ik niet had gedacht dat een mens ze ooit mocht en kon leren.

Ontzettend bedankt voor alles, ik wens jou en je man het allerbeste.

Hartelijke groeten,



Niet alles wat er in staat meen ik, vooral in de laatste alinea's staat schijnheilige jokkebrokkerij maar ik wil haar zo min mogelijk lastig vallen met mijn woede en teleurstelling, wetende dat ze zelf een vrij boos mens is die maar zo stikt in haar eigen woede. Het laatste waar ik op zit te wachten is schriftelijke vuilbekkerij van haar kant. Ik ben al genoeg uit balans door dit vervelende en zeer ongeloofwaardige einde aan elf jaar magische coaching, maar misschien was het ook wel pure oplichterij van een extreem brutale en listige kermisheks.





 
Copyright - ZALiX - 2014 / 2020