begin > toverslag > 2014 > kreupelhout 



Toverslag 2014

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

maandag 24 maart 2014 (reconstructie uit 2018)

Kreupelhout

In mijn eigen achtertuin staat de enorme treurwilg in alle tinten groen te gillen dat het voorjaar is. Zou dat elders ook het geval zijn? Hoogste tijd om de omliggende landerijen eens te inspecteren. De benen zijn weer hoogstberoerd maar als ik me daar door liet intimideren was ik jaren geleden al gestopt met fietsen. Met pijnlijke stramme benen trap ik mezelf eerst maar eens richting Wolvega en sla dan af richting Kuinre. De eindeloze ventweg tussen Wolvega en Kuinre is heerlijk fietsen als je een echte vent bent maar voor half lamme zakken aardappelen is het best nog een hele hijs, ook in een Quest. Gelukkig is er weinig wind en saai is de lange Pieter Stuyvestantweg vandaag beslist niet want er zijn prachtige wolkenluchten.

In de Rottige Meente, daar gaat deze autoweg dwars doorheen, schiet ik een uitgebreide serie foto's van een sloot die zo rood is van het kroos dat het wel een fietspad lijkt. Als een aaneengesloten rode mat drijft het kroos op de sloot, ik kan op een stuk van vele vierkante meters geen gaatje ontdekken. Denk daar dan nog een mooie wolkenlucht boven en je snapt dat het leven van een fietsende fotograaf ondanks al zijn beperkingen toch even best prettig aanvoelt.

Na de kroossessie fiets ik verder naar Kuinre en mopper naar hartenlust op de strook klinkers waar ik voor de zoveelste keer op verzeild raak. Als je net voor Kuinre afslaat loop je die rottigheid keurig mis maar op een of ander manier vergeet ik dat altijd als ik hier ben. Langs de oude zeedijk naar Blokzijl zie ik twee grote omgewaaide wilgen in een dijkwiel liggen. Het heeft de laatste tijd harder gewaaid dan ik in de gaten had.

Even verderop staan de pinksterbloemen zo uitbundig te bloeien dat ik een fotostop inlas en liggend in het gras maak ik wat extreem lage foto's van pinksterbloemen alsof het een groot bos is. Dankzij het klapschermpje op de camera hoef ik niet met mijn wang in de modder te kruipen maar kan mijn fototoestel het vuile werk op laten knappen.

Vlak voor Blokzijl verlaat ik de oude zeedijk en fiets via het gehucht Nederland de Weerribben in. Ondergelopen rietland met op de drogere stukken brandplekken, klepperende ooievaars op hun nest, zo wil het voorjaarsgevoel wel op gang komen. Bij uitzondering worden mijn benen tijdens het fietsen nu eens niet telkens verkrampter maar komen juist een beetje los.


Toverslag - nieuw fietspad met quest

Nieuw fietspad met Quest, Wetering


Als ik dan midden in de Weerribben ook nog eens een gloednieuw fietspad ontdek in de vorm van een startbaan kan deze dag niet meer stuk. Met zo'n verleidelijk strakke en gladde strook voor mijn neus kom zelfs ik er niet onderuit om eens even flink aan te zetten. Ik kijk niet op mijn teller, dat zou de pret bederven. Het gaat niet om de snelheid, het gaat om het gevoel van snelheid zullen we maar zeggen.

Zo weet ik er nog wel een paar en dat is maar goed ook, anders hield ik het fietsen met die twee stukken kreupelhout tussen heupen en voeten echt niet vol. Leed wat niet dodelijk is kan het beste zo hard mogelijk gerelativeerd worden, dat helpt tegen de verzuring van je binnenklimaat.





 
Copyright - ZALiX - 2014 / 2018