begin > toverslag > 2012 > witte pauw 



Toverslag 2012

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

woensdag 10 oktober 2012 (reconstructie uit 2018)

Witte pauw

We zijn op vakantie op de Veluwe. Omdat we graag een beetje op de centjes letten kozen we voor een betaalbaar vakantiehuisje op een eenvoudig parkje. We hebben geluk, er is een hotspot van KPN en omdat we bij XS4All zitten kunnen we daar gratis gebruik van maken. We hebben pech, het huisje heeft minder ramen dan je je voor kunt stellen. Het wachtkamereffect wordt een beetje gecompenseerd door een lichtkoepel in het dak maar het huisje staat in het bos en dat bos is geen loofbos maar een naaldbos dus het is alsnog een donker hol.

Het is niet eens zo erg om een poosje in een donker hol te zitten maar ik kom er vervroegd door in winterslaap en dat is op vakantie niet handig. Op vakantie moet ik juist kwiek en fit zijn zodat ik lekker veel rondjes ga fietsen en alle dingen kan fotograferen die we thuis niet hebben. Dat is eerlijk gezegd de enige reden waarom ik nog te porren ben om mee te gaan op vakantie. Omdat ik dan andere foto's kan maken.

Het is oktober en dan de klassieke natte variant. Gelukkig heb ik een nieuwe regenbroek dus ik kan er redelijk tegen maar het vakantiegevoel komt niet echt lekker op gang met al die buien. We zitten op mijn verzoek vlak bij het Kootwijkerzand zodat ik daar uitgebreid kan fotograferen. Zodra er geen buien zijn hol ik naar het enorme stuifzandgebied en struin er rond tot mijn tong op mijn schoenen hangt.

Het is zwaar struinen op het losse stuifzand, zelfs mijn schoenen zijn die mening toegedaan want in de eerste week begeeft een schoen het. Opeens voelt het heel raar aan mijn voet. Ik kijk naar de grond en zie de ene zool een stap achter me liggen. Gelukkig heb ik voor de zekerheid twee paar wandelschoenen mee maar helaas was dit al het reservepaar. Van de andere schoenen zijn de zolen al jaren doormidden gescheurd wat bij mooi weer op vaste bodem geen enkel probleem is. Het is nu echter geen mooi weer en stuifzand is geen vaste bodem dus die schoenen waren geen succes hier, vandaar dat ik in het begin van de vakantie al teruggreep op een heel oud paar reserveschoenen die het nu dus ook begeven hebben.

Halverwege de vakantie begint de trapas van mijn fiets griezelige geluiden te maken. Daar is modder in gekomen, niet zo gek als je ziet hoeveel plassen ik doorkruist heb de afgelopen dagen. Ik bid dat mijn fiets het nog even uithoudt deze vakantie en aan het eind van dat gebed neem ik ook nog even het schoenprobleem mee. Dat ik hoop dat ik me ook met die ouwe troep nog even mag redden want vakantie en winkelen zijn voor mij elkaars tegendelen. Vakantie is plezier, mits er gefietst en gefotografeerd mag worden, en winkelen is de hel.


Toverslag - pauw als windwijzer

Pauw als windwijzer, kasteel Staverden


Ik ontdek ergens een prachtig wit kasteel met heuse kantelen en een mooi kasteelpark waar je in mag. Het witte kasteel is lastig te fotograferen want het is wel erg wit en daar kan mijn camera niet altijd even goed tegen. Op het dak van het kasteel staat een windwijzer in de vorm van een pauw. Daar zit een mooi verhaal aan vast over witte pauwen die verplicht gehouden werden door leenheren van het kasteel. Ze moesten de eigenaar van het kasteel, een of ander graaf, witte pauwenveren leveren want die gebruikte hij om zijn helm te versieren. Er doen verhalen de ronde over de magische kracht van witte pauwen, waarschijnlijk omdat ze nogal zeldzaam zijn.

Ik zet de telelens op het statief en fotograaf de windpauw op het dak. Dan loopt er een vreemde man langs. De man oogt niet vreemd, de man doet niet vreemd, de man zegt geen vreemde dingen, dat man voelt alleen maar vreemd. Voor mij tenminste. Ik negeer dat vreemde gevoel en maak een kort praatje met hem. Als hij verder loopt concentreer ik me weer op het scherpstellen van de lens op de veren van de windwijzer.

Dan valt opeens mijn telelens uit elkaar. Echt uit elkaar, het binnenste schuifelement komt zo naar buiten zetten. Ik schuif alles weer met moeite terug en kan toch nog wat foto's maken maar de lol van deze vakantie is er nu wel af. En toch heb ik ergens nog geluk want morgen gaan we weer naar huis en die lens had vast ook wel op de eerste vakantiedag stuk kunnen gaan als hij dat gewild had.

Als ik weer thuis ben tel ik alles eens bij elkaar op. Twee paar wandelschoenen kapot, een trapaslager kapot en een telelens aan barrels. Dit is voor mij echt een record. Dat het komt omdat ik te laat afscheid neem van ouwe afgeleefde troep is correct maar ik heb nog nooit anders gedaan. Nee, het is daar niet pluis op de Veluwe, de bossen zitten er waarschijnlijk vol demonen die zich maar al te makkelijk vanaf een hoge tak op je achterdrager laten vallen. Natuurlijk heb ik niet op vallende Veluwse bosdemonen gelet, ik geloof helemaal niet in demonen. Misschien moet ik mijn achterlijke bijgeloof dat demonen niet bestaan toch nog maar eens kritisch tegen het licht houden.





 
Copyright - ZALiX - 2012 / 2018