begin > toverslag > 2011 > alles kan stuk 



Toverslag 2011

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

Maandag 9 mei 2011

Alles kan stuk

Pontificaal doormidden. De gesp van mijn horlogebandje is weer eens doorgeroest en ik mag van geluk spreken dat het verval zich voorzichtig aankondigt. Daardoor heb ik nog net even de tijd om een nieuw horlogebandje te kopen.

Het liefste zou ik het euvel van het doorgeroeste gespje voor eens en altijd verhelpen door eigenhandig een gespje te maken uit een stukje roestvrij staal. Maar omdat een nieuw bandje vier euro kost mag dat niet. Zelf een gespje maken kost me waarschijnlijk vier uur, vandaar.

En alweer breekt er iets pontificaal doormidden. Ik lijk er opeens een abonnement op te hebben. De kabel van mijn achterderailleur. Ook dit keer met duidelijke aankondigingen, alleen heb ik die nu niet goed verstaan. Veel gedoe met schakelen en ik blijf maar afstellen zonder dat ik onraad ruik.

In Lemmer, eigenlijk te ver van huis voor dit soort ongemakkelijke gebeurtenissen, maak ik een noodstop voor de onder fietsers veel te bekende zwevende hondenriem. Baas links, hond rechts of andersom. Baas roept hard allerlei onzin waardoor hond in de war raakt.

Ik ontkom niet aan een noodstop waarbij geen tijd meer is om terug te schakelen. Als ik dat alsnog wil doen breekt de kabel. Geen nood, ik heb er altijd eentje bij me. Wat ik niet bij me heb is een inbussleutel van 2 mm die noodzakelijk blijkt om een totaal overbodig borgboutje in de handgreep te verwijderen.

Ik keer mijn gereedschapsdoos drie keer ondersteboven maar weet me er niet uit te redden. Natuurlijk is het zondag, geheel vanzelfsprekend. Ik kom fietsend thuis door met de reservekabel de derailleur te fixeren in een gemiddelde stand. Dat noem ik geen zelfredzaamheid maar een afgang.

Zo'n gemiddelde stand is veel te zwaar om mee weg te fietsen en veel te licht als je eenmaal op gang bent maar het moet want het kan niet anders. Je weet pas wat je hebt als je het kwijt bent. Inderdaad, zelden heb ik het schakelsysteem van mijn fiets zo gewaardeerd als tijdens deze rit die ik het zonder moet stellen.

Geen foto's van de terugweg. Voor foto's maken moet je stoppen maar stoppen is niet meer bespreekbaar. Ik ken de route goed en kies iets zonder lastige kruisingen waardoor het op twee verkeerslichten in Lemmer na lukt om zonder stoppen thuis te komen. Lekker hoog gemiddelde, dat wel en mijn knieën doorstaan de krachtproef beter dan gevreesd.

Twee weken later maak ik de gestrande expeditie goed met een rondje Gaasterland inclusief een bezoek aan de inmiddels gesloopte watersportzaak in Stavoren waar enige tijd geleden een treinstel dwars doorheen reed. Maar de havenlichten zijn natuurlijk fotogenieker.


Toverslag - havenhoofd stavoren

Kleurige lichtopstanden en zeilboot bij Stavoren


Maar ik ben kennelijk nog niet klaar met dwars doormidden. Al langere tijd heb ik last van een vreemde knappende kraak in mijn fiets. Is het de ketting, is het de lagering van de tussenas? Wie het weet mag het zeggen.

Of laat ook maar, ik weet het zelf al. Maar pas nadat mijn ketting breekt. Zag ik echt niet aankomen. Ik ben een onvoorstelbare geluksvogel want de loslopende hond die dit veroorzaakt (noodstop, terugschakelen en weer optrekken) doet dat vlak voor ik thuis ben. Zodat ik slechts drie kilometer met de fiets aan de hand hoef te lopen. Waarvoor ik nog eens een heel handig stuurverlengend handgreepje ga verzinnen.

Als het vlak onder Leeuwarden gebeurd was had ik de ketting onderweg moeten repareren. Dat kan ik heus wel maar vies dat je er van wordt... Graag zou ik mijn abonnement op dwarsdoormidden willen opzeggen, als het kan per direct*.


* Naschrift januari 2020: Ik vermoed dat dit de meest speelse betovering is die me tot nu toe ontsproten is en dat roept dan op zijn beurt weer het vermoeden op dat ik als tovenaar inmiddels alweer veel te serieus ben geworden.





 
Copyright - ZALiX - 2011