begin > toverslag > 2011 > zwarte sneeuwklokjes 



Toverslag 2011

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

donderdag 17 februari 2011

Zwarte sneeuwklokjes

Sneeuwklokjes zijn wit, dat weten we allemaal. Totdat ik me er mee ga bemoeien. Deze doorgewinterde zwartkijker weet zelfs maagdelijk witte sneeuwklokjes zo vast te leggen dat ze je zwart voor de ogen worden. Lekker negatief en alles andersom.


Toverslag - sneeuwklokjes

Zwarte sneeuwklokjes door tegenlicht, Steenwijk


En dat allemaal dankzij dat voortreffelijke draaibare lcd-scherm van mijn fototoestel. Dat schermpje heeft een inmiddels alweer zwaar achterhaalde resolutie maar daar zit ik niet mee want het is draai-, kukel- en kantelbaar en dat is minstens zo belangrijk voor fotografen die het buk- en kruipwerk niet schuwen.

Pentax brengt de nieuwe body K5 uit met een beeldchip die bij mij voor enkele dagen diepe twijfel zaait. Ik onderzoek opnamen uit dit toestel en moet vaststellen dat de beeldruis bij 800 ISO ongeveer vergelijkbaar is met 100 ISO op mijn eigen Olympus E620.

Die ik nog als gloednieuw beschouw maar dat komt waarschijnlijk vooral omdat mijn hersenen steeds trager werken. In feite fotografeer ik alweer met een museumstuk. In diepe verwarring gebracht over deze genadeloze technische vooruitgang begin ik me af te vragen of ik soms toe ben aan iets nieuws.

Dat komt er nou van als je bijna niet meer fietst of fotografeert. Dan ga je uit verveling nadenken, piekeren of malen en voor je het weet zit je net zo bezopen te consumeren als ieder ander. Een aantal dagen loop ik radeloos door het huis te banjeren. Het kan toch niet waar zijn, dat ik iets nieuws ga kopen terwijl het oude nog lang niet versleten is.

En zo is het, het kan niet waar zijn. Ik roep mezelf tot de orde en besef dat mijn ruisonderzoek bij een vergroting van 400 % op geen enkele manier in verhouding staat tot de realiteit. Zelfs niet de niet-bestaande realiteit waarin mijn foto's gretig op bushokjes gebruikt worden. Stoppen met die flauwekul dus.

Het laatste spoortje twijfel wordt weggeblazen door sneeuwklokjes die net boven de grond komen kijken. Daar komt een verrekt laag standpunt bij kijken en de foto's die ik vanaf een bonenzakje maak zou ik zonder mijn geliefde draaibare lcd-scherm niet voor elkaar krijgen. Ook niet met een hoekzoeker die te weinig controle en overzicht zou geven over compositie en scherpstelling.

Die indrukwekkende Pentax K5 heeft geen draaibaar lcd-scherm. Tja, in dat geval blijft buiten Olympus alleen de Canon D60 nog over. Best een aardig stuk kinderspeelgoed hoor maar zie je mij al een Canon kopen? En als ik er nog eens wat beter over nadenk heb ik trouwens al een prima fototoestel. Of zelfs twee.

En als ik nog wat beter tel zelfs zes. Gewoon een verwend jochie dat zich verveelt dus, dat mag duidelijk zijn. Zo, en nu ga ik weer braaf buiten spelen.





 
Copyright - ZALiX - 2011