begin > toverslag > 2010 > de ultramobiel 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

zaterdag 18 december 2010

De ultramobiel

Ik mag nooit meer wat over pompoen schrijven, daarvoor weet ik veel te weinig van pompoen. Een van mijn lezers laat weten dat er hoogstwaarschijnlijk geen geheime Hokkaido-boycot gaande is en stuurt een paar weblinks mee die ik zelf ook had kunnen vinden als ik mijn best had gedaan.

Maar ik heb mijn best helemaal niet gedaan, ik heb me er juist zo makkelijk mogelijk vanaf gemaakt. Soms loont dat maar in veel gevallen dient dergelijke luie sloddervosserij noodgedwongen gevolgd te worden door schaamte. Ik schaam me dus diep.

De belangrijkste rassen in de biologische pompoenteelt zijn Uchiki Kuri en Sweet Mama. Van die twee heb ik de smakeloze Sweet Mama vorige keer al terecht naar de composthoop verwezen. Gelukkig maar dat ik dat niet ook met Uchiki Kuri deed want de andere naam van Uchiki Kuri is, jawel mijnheer de amper onderlegde pompoencriticus, Hokkaido. Ik bloos nog steeds.

Er is dus waarschijnlijk niks mis met de Nederlandse teelt van biologische pompoenen alleen moet je in de winkel even opletten en je niet met Sweet Mama laten afschepen. Zo, probleem opgelost, volgende probleem.

Het weer dan maar. Of nee, de gevolgen van het weer. Overal ligt een schitterend sneeuwtapijt. Zeer fotogeniek dus ik popel. Maar hoe kom je door de sneeuw bij de sneeuw? Want de sneeuw dichtbij is mooi maar de sneeuw verder weg is natuurlijk nog veel mooier. Lopend kan ik hooguit het miezerige stadje Steenwijk bestrijken. Steenwijk is best mooi, zeker onder een laagje sneeuw maar ik woon er al te lang dus vind er geen inspiratie meer. Ik weet best dat dat dom en verwend is maar zo werkt het nou eenmaal bij mij.

Niet lopend dus. Met de crossfiets heb ik afgelopen week ook al een keer uitgeprobeerd. Het is te doen, ik kwam zelfs aan de rand van de Weerribben terecht, maar echt genieten is het niet op een fietspad met opgevroren sporen die je zelfs met extra zachte banden telkens je evenwicht doen verliezen. Het wordt toch een soort circusact en voor dergelijke capriolen ben ik beslist niet in de wieg gelegd.

Over mijn velomobiel kan ik kort zijn, waar ik nu zijn wil heeft zo'n ding echt helemaal geen zin. Als ik een rijbewijs had zou ik eventueel mijn toevlucht kunnen nemen tot een auto. Gelukkig dus maar dat ik geen rijbewijs heb zodat ik aan die vernederende optie verder geen aandacht hoef te schenken. En trouwens, met een auto mag je zelden op het fietspad dus dan kom ik nog steeds niet waar ik zijn wil.


Toverslag - brommobiel

Artistiek gedecoreerde brommobiel, Leeuwarden


Nee, het is wat mij betreft de hoogste tijd voor een kruising tussen een sneeuwscooter en een velomobiel. Voor het koetswerk laat ik me inspireren door bovenstaande brommobiel maar dan nog weer wat kleiner en compacter. Wel net zo vrolijk graag. En de aandrijving wordt geleend van een fiets met electro-ondersteuning. Want ik wil met alle plezier meetrappen, zelfs in de sneeuw, maar er zijn natuurlijk grenzen.

Het moet fantastisch zijn om in mijn bij elkaar gefantaseerde ultramobiel door tien centimeter sneeuw een rondje te trappen over het Dwingelderveld. Of het Doldersummerveld. Het Aekingerzand, het Fochteloerveen, het Reestdal, langs de Linde en dan door het dal van de Drentse Aa. Dan tussendoor even naar huis voor verse accu's, een dubbele boterham en een fles water en hup daar ga ik weer, de wijde wereld in.

Ik denk dat ik hem maar uitschuifbaar maak met een kleine slaapbank, een magnetronoventje en een draadloze internetverbinding om alle foto's naar huis te sturen. Totdat het zover is zal ik me nog even moeten behelpen met rondjes om de kerk. Onhandig glibberend als een oude stramme kerel en mijn fiets gebruik ik stiekem als rollator. Is die tenminste toch nog ergens goed voor.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018