begin > toverslag > 2010 > lekker onstuimig 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

woensdag 27 oktober 2010

Lekker onstuimig

Dat waren een paar fraaie woeste wilde landschapsdagen. Nu is het buiten weer gewoon grauw, drukkend en depressiebevorderend maar de afgelopen week was met dat onstuimige weer een feest voor de landschapsfotograaf. Het kost wat, een paar keer een flinke kletterbui op je kop bijvoorbeeld met veel te weinig tijd om je regendekje te voorschijn te halen, maar dan heb je ook wat.

Afzien, avontuur, uitgestorven fietspaden en Noord-Nederland lijkt opeens weer volledig mijn eigendom te zijn. Wie ook buiten is en niet in een auto rondjakkert heeft toch nog weer haast want het kan elk moment gaan regenen. En van regen word je nat.

Ooit kreeg ik mijn eerste echte regenpak van fel geel zeildoek. De kleur was onweerstaanbaar dus ik trok het stugge pak onmiddellijk aan en holde naar buiten. Regen moest ik hebben en snel een beetje. Buiten op straat heb ik voor het eerst tot God gebeden. Of hij het alsjeblieft wilde laten regenen.

Veel geduld met mijn geloofsopleving had ik niet en toen het niet meteen begon te regenen geloofde ik het verder wel, of eigenlijk juist niet meer. Diep verontwaardigd ben ik naar binnen gehold en heb daar luidkeels mijn geloofsafval verkondigd: 'Mama, Papa, hij doet het niet'! Ik heb nog een aantal jaren braaf mijn handjes gevouwen voor het eten maar tot een degelijk gebed is het nooit meer gekomen.

Als je wat ouder wordt leer je dat regen niet leuk is maar vervelend en probeer van die belachelijke doctrine nog maar eens af te komen als iedereen om je heen dag in dag uit doet alsof regen vervelend is. Het is een volksgeloof geworden en net als bij elke andere religie valt er op zijn minst een stevig vraagteken bij te plaatsen. Is dat nou wel zo allemaal, dat regen zo vervelend is?

Niet als je als kind net je eerste knettergele regenpak hebt gekregen, dat kan ik je verzekeren. Ook niet als je in een velomobiel rijdt trouwens, uitzonderingen als regen met tegenliggers en avondschemering even daargelaten. Want een velomobiel is eigenlijk ook een regenpak en de mijne is ook nog eens schetterend geel. Geen regenbui die dan de pret nog kan bederven.

Het kind in mij is dus gelukkig als ik in die fiets zit. Er zit nog vrij veel kind in mij, steeds meer eigenlijk als ik er zo over nadenk. Ik zal niet hardop zeggen dat mijn geluksgevoel rechtevenredig samenhangt met het aantal kilometers dat ik in mijn velomobiel wegtrap maar een zingevend leven zonder dat fantastische vervoermiddel kan ik me niet goed meer voorstellen.

Kortom, als ik al ergens in geloof is het in de velomobiel. Maar niet meer in vervelende regen dus hoe onvoorspelbaar het weer ook is, ik fiets gewoon mijn rondje. Het rondje is veel korter dan ik wil want het lijf is nog steeds dwars en bokkig maar omdat ik de juiste paadjes wel zo'n beetje ken kan ik langs het riviertje De Linde toch een beetje doen alsof ik heel ver weg van huis ben en dwars door de wilde natuur fiets.

Terwijl ik af en toe met een wijsvinger de regendruppels van mijn bril veeg hou ik de lucht scherp in de gaten. Er komt een zware bui opzetten maar die drijft langs. Jammer, want bij die bui zit een prachtige donkere lucht en die komt nu niet op de juiste plek te hangen voor een mooi plaatje.

Het volgende dreigende front pakt beter uit. Wat regen betreft stelt het niks voor maar de donkere lucht komt keurig voor me boven de Linde hangen. Nu moet ik de wolken achter me nog even krachtig toespreken want ik heb een gat in de lucht nodig om die straal zonlicht door te laten die dat moerasbos in een mooie geelgroene herfstgloed gaat zetten.


Toverslag - Rivier de Linde

Moerasbos en donkere lucht boven de Linde


Vroeger zou ik gedacht hebben dat zoiets puur geluk is maar inmiddels weet ik wel beter. Je moet er natuurlijk wel een beetje in willen geloven anders werkt het niet. Daarom kan een gewone sterveling bijvoorbeeld geen regen bestellen, ook niet bij God en ook niet met een nieuw geel regenpak aan. Hij gelooft er diep van binnen helemaal niet in.

Een sjamaan wel. Dus die danst in het geval van stervende geiten en een droge keel gewoon een buitje bij elkaar. En als dat buitje een keer niet komt gaat ie niet zeuren tegen de hemel maar danst gewoon nog een rondje extra. Had ie het dansje kennelijk toch nog niet goed genoeg gedaan.

Zo valt er naar mijn ervaring met wat geduld en af en toe een correct geformuleerde toverspreuk ook vrij redelijk met de wolken en het licht te communiceren. Maar ik ben geen gediplomeerde sjamaan dus ik zit er nog wel eens faliekant naast. Geeft niks, dans ik toch gewoon nog een rondje extra. Dat doodt de tijd, verwarmt de voeten en levert met wat geluk soms ook nog een leuk plaatje op.

Moet je natuurlijk wel zelf nog even zorgen dat je op het juiste moment precies bij de juiste bocht in de Linde klaarstaat met je camera in de aanslag. Maar dat is vooral een kwestie van ervaring en vakmanschap, zelfs de beste toverspreuk zal je daar niet veel verder bij helpen.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018