begin > toverslag > 2010 > geen stijl 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

woensdag 8 september 2010

Geen stijl

Weet je wat mijn probleem is. Ik heb geen stijl. Dan bedoel ik niet dat ik in de stad in het openbaar en zonder schaamte met één broekspijp in een lubberende sok loop te paraderen. Nee, ik bedoel een kunststijl. Als schilder dus.

Een echte kunstschilder heeft een eigen stijl. Ik mis dat, waarschijnlijk omdat ik een slechte schilder ben en mogelijk niet eens een echte. Ik ben een hobbyschilder, een zondagsschilder, en ik heb niet eens een eigen stijl. Ergens vreet dat.

Natuurlijk vind ik het zielig en bekrompen als je als kunstenaar zo nodig een eigen stijl moet hebben. Maar eigenlijk zou ik wat graag ook zo'n eigen kenmerkende stijl hebben. Dat mensen onmiddelijk zeggen: 'Kijk, dat is een echte ZALiX, dat zie je meteen'.

Ik heb het heus wel geprobeerd hoor, een eigen stijl verzinnen, desnoods met een beetje jatwerk her en der maar ik hou het niet vol. Ik ben te wispelturig en heb verder te weinig zeggenschap over mijn hand die het penseel vasthoudt. Dat penseel gaat meestal zijn eigen gang, hoe ik ook probeer bij te sturen.

Ik weet precies hoe ik het allemaal wil hebben of op zijn minst denk ik dat ik precies weet hoe ik het wil hebben maar het wordt uiteindelijk altijd net weer een beetje anders. Meestal valt het tegen en soms, heel soms ben ik blij verrast met wat er uit mijn onderbewustzijn al schilderend naar boven is komen borrelen.

Op dit moment ben ik helemaal niet blij verrast, eerder wanhopig. Om te beginnen heeft weer eens het onzalige idee van een serie of meerluik in mij postgevat. Maar ik ben helemaal niet van de series en meerluiken, veel te wispelturig immers dus zoiets kan bij mij alleen maar verkeerd aflopen.

Een serie schilderen met bestaande torens, dat heb ik laatst verzonnen. Een watertoren, een vuurtoren, een kerktoren, een luchtwachttoren en nog veel meer torens. Een hartstikke leuk idee dat ik het beste bij opbod had kunnen verkopen en zeker niet zelf moet willen uitvoeren.

Maar ja, je loopt jezelf chronisch in de weg of niet dus daar ga ik weer. Keihard onderuit. Ik begin met de watertoren van Meppel. Ik heb er een foto van gemaakt en als ik op internet wat gegevens van die toren opzoek stuit ik op een korrelige oude foto van voor de renovatie in 1953.


Toverslag - schilderij van watertoren

Schilderij van de oude watertoren in Meppel


Hemeltjelief, dat was nog eens een romantische watertoren. Dus ik schilder de oude versie van de watertoren in Meppel. Helaas heb ik de dag ervoor een aantal indrukwekkende schilderijen van Gerrit Bakker bekeken, een zeer getalenteerde impressionist uit Nunspeet.

Zijn schilderijen zijn schitterend en doordat ik me er te veel door heb laten meeslepen sluipen er ongewild impressionistische invloeden binnen in mijn schilderij van de watertoren. Als ik een eigen stijl had zou zoiets natuurlijk niet gebeuren.

Mijn schilderij wordt niet bepaald wat ik voor ogen had. Het moest weliswaar ook losjes van opzet worden maar toch vooral kinderlijk en naïef. Ruige lijnen, hatseflat en lekker slordig, je weet wel ongeveer wat ik bedoel.

Vergeet het maar, hopeloos mislukt. Niet impressionistisch want dat kan ik helemaal niet, ook niet naïef en bij nadere bestudering niet eens losjes van opzet. Mijn vrouw vind het best een leuke watertoren maar ik vind het helemaal niks. Het enige wat klopt is dat de kleur niet klopt, dat was dan tenminste nog mijn bedoeling.

Het is helemaal niet leuk om een slechte amateurschilder te zijn en om deze miskleun zo snel mogelijk te vergeten begin ik aan deel twee: de scheve Oldehove uit Leeuwarden. Helaas, van begin af aan ga ik weer helemaal de fout in.

Dat impressionistische overkomt me geen tweede keer maar doordat ik daar heel goed op zit te letten gaan er andere dingen mis. Zo zet ik het ding in potlood op met behulp van rolmaat en rekenmachine wat natuurlijk het stomste is wat je kunt doen als je een los en kinderlijk schilderij wilt maken.

Als de schets klaar is blijk ik in mijn toch al misplaatste meetdrift de toren perfect waterpas gezet te hebben. Goed gedaan jochie, keurig maar wel helemaal verkeerd, ik schilder de Oldehove juist omdat hij in het echt zo lekker scheef staat. Goh, dat was ik even vergeten.


Toverslag - schilderij oldehove

Schilderij van de scheve Oldehove in Leeuwarden


Uitgummen en opnieuw beginnen dus. Daarna gaat het met pijn en moeite allemaal een klein beetje beter en ik ben zelfs bijna tevreden met het resultaat maar opnieuw is het niet geworden wat ik voor ogen had.

Wederom met de juiste verkeerde kleuren, dat beheers ik dan toch maar mooi, maar verder amper naïef en zeker niet losjes van stijl. Wel zie ik de vloeiende strepen van van Gogh in lucht en bomen. Ik hou daar van, van dat streperige, maar bij het leggen van de bestrating had ik er kennelijk alweer helemaal genoeg van en stapte over op een ander smaakje. Zie je wel, nog steeds geen eigen stijl.

Eén voordeel heeft deze tot mislukken gedoemde serie wel: ik kan nog jaren doorgaan met mijn wanhopige zoektocht naar een eigen schilderstijl, torens genoeg in de wereld.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018