begin > toverslag > 2010 > een aardig motiefje 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

vrijdag 16 juli 2010

Een aardig motiefje

Het noodweer stelt in mijn contreien niet veel voor en beperkt zich tot royale regen en een loeiend slaapkamerraam. Wel is er een aardige vooraankondiging met fraaie structuren in de lucht. Omdat ik veel fantasie heb kan ik er, lui hangend vanuit het slaapkamerraam, van alles in zien maar aan het eind van mijn verbeelding kom ik elke keer weer uit bij een abstracte versie van Delfts Blauw.


Toverslag - wolkenlucht

Wolkenlucht met veel structuur en doortekening, Steenwijk


Natuurlijk zou ik nu ergens buiten op het open veld moeten zijn maar daar waag ik mijn Quest niet aan en een pantservoertuig dat niet door elke omgevallen boom hopeloos tot stilstand komt heb ik nog steeds niet in mijn bezit. Thuisblijven dus maar en vanuit het raam tellen hoe ver weg de bliksem inslaat.

Eerder op de dag wordt er wel een bescheiden stukje gefietst maar met vrij weinig plezier. Bij het krieken is het al ruim over de twintig graden maar vooral heel klam, klef en onvoorstelbaar smerig. Bij in- en uitstappen glijden mijn handen iedere keer weg omdat alles glibbert van het zweet. De stevige wind zou nog enige verkoeling kunnen brengen als hij niet rechtstreeks uit een heteluchtoven kwam.

Dat ik vergeten heb mijn bril met anticondens in te smeren doet er eigenlijk niet toe want zelfs je ogen lijken te beslaan door de hoge luchtvochtigheidsgraad. Het is voor het eerst in mijn velomobielende leven dat ik verlang naar een open fiets en af en toe hang ik heel patserig even een arm buiten boord. Alsof dat helpt.

Ik fiets langs de rand van de Dwingeloose Heide die op veel kaarten Dwingeloosche Heide heet en soms ook nog Dwingelose Heide wordt genoemd dus wie het weet mag het zeggen. Zelf rouleer ik op mijn beeldbank een beetje met de naamgeving in een poging om het iedereen naar de zin te maken. Wie van consistente gebiedsaanduidingen houdt heeft dus pech gehad.

Langs een stuk heide dat kort geleden afgeplagd werd zie ik gele bloemetjes bloeien. Het meeste geel wat je nu ziet is een of ander streepzaad dat in zoveel smaken geleverd wordt dat ik het maar heel eenvoudig bij streepzaad hou. Wel zo veilig. Behalve als het bijvoorbeeld muursla is of havikskruid, dan zit je er met streepzaad nog steeds ver naast.

Wat ik zie is echter geen streepzaad, muursla of havikskruid dus ik stop en loop nieuwsgierig de Dwingeloose Heide op. Het blijkt beenbreek te zijn en dat is een klein cadeautje want ik fotografeerde al wel eens beenbreek maar zag nog nooit zoveel bloeiaren bij elkaar.


Toverslag - beenbreek

Bloeiende beenbreek, Dwingeloose Heide


Terwijl ik met de beenbreek in de weer ben begeeft mijn fototoestel het. Het is hetzelfde euvel als een paar dagen geleden, het LCD-scherm gaat opeens op zwart. Hier klopt iets niet helemaal dus die camera mag binnenkort terug naar de winkel voor alweer zijn tweede reparatie.

Toch maar eens een professioneel toestel kopen misschien? Welnee, ik ben immers nog steeds een lichtvoetig en huppelend amateurfotograafje. Verder zijn die intimiderende proftoestellen zo lomp en zwaar dat ik in de Weerribben waarschijnlijk pardoes door het trilveen zak terwijl ik er nu nog net overheen weet te fladderen.

Door het haperende LCD-scherm wordt het fotograferen van de zeer fraaie polletjes zonnedauw die ik vind een heuse uitdaging. Ik kan het klapscherm nu niet meer gebruiken en moet met mijn wang in de modder gaan liggen om nog net een glimp door de zoeker te kunnen zien.

Probeer dan maar eens een scherpe foto te maken en tegelijkertijd de compositie, de lichtval en de optimale scherptediepte een beetje in de gaten te houden. Dat is een van de vele redenen dat ik het voorlopig gewoon bij Olympus hou. Het draaibare LCD-scherm van het compacte en spotgoedkope toestel wordt door mij zoveel gebruikt dat ik echt niet meer zonder zou kunnen.

Als ik thuis de foto's van beenbreek controleer valt me iets op. De opbouw van de bloeiaar doet me opeens heel erg denken aan een nog nooit benoemde grassoort met prachtige oranje bloeiaren die ik vorig jaar ergens in dezelfde omgeving fotografeerde.

Ik zoek de bewuste foto op in mijn eigen beeldbank en lees dat ik die maakte in september. Vreemd hoor, oranje bloeiende beenbreek in september? En nu gele in juli? Ik vind het maar een raar verhaal worden.

Ik snuffel nog wat verder op internet en vind vrij snel uit dat uitgebloeide beenbreek oranje kleurt. Kijk, we komen in de buurt. Als ik dan ook nog een foto vind is het verhaaltje rond en weet ik van een totaal onbekende grassoort uitgebloeide beenbreek te maken. Altijd aardig, zo'n spontane determinatie nadat je de moed al lang had opgegeven.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018