begin > toverslag > 2010 > koeien en bloemetjes 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

zaterdag 29 mei 2010

Koeien en bloemetjes

Voorzover het voor een enkelvoudig individu met slechts vier ledematen mogelijk is probeer ik op het juiste moment aan het juiste bloemetje te denken waarna ik op jacht ga om het te fotograferen als het er op zijn allermooist bij staat.

Sommige plantjes, bloemetjes en boompjes heb ik in het verleden al zo aardig vastgelegd dat ik me er niet al te druk meer om maak maar als ik toevallig een opdringerige paardenbloem of brandnetel tegenkom sla ik die heus niet hoogmoedig over.

Veel andere kruiden staan al lange tijd op mijn wensenlijstje en laten zich niet zien. Of wel maar dan alleen in half uitgebloeide toestand of met zoveel wind dat er geen beginnen aan is. Het moet soms voor een toeschouwer bijzondere taferelen opleveren als ik in een wegberm loop te twijfelen en te worstelen of het nou wel wat gaat worden of juist niet.

Ik geef het uiteindelijk op, loop naar mijn fiets en klim er in. Dan valt de wind opeens weg en breekt de zon door. Snel klauter ik weer uit mijn fiets, pak de juiste camera en haast me terug naar het weet-ik-wat-voor-bloemetje. Terwijl ik de juiste instellingen kies verdwijnt de zon achter een wolk die zo op het oog uren gaat duren hetgeen me doet besluiten toch maar af te druipen.

Als de bewolking het echt op me voorzien heeft kan het soms gebeuren dat ik meerdere keren op en neer huppel tussen bloemetje en fiets tot ik er zelf knettergek van word. Foeterend op mijn zware lot als mislukte natuurfotograaf fiets ik dan weg op zoek naar minder pech of meer geluk.

Hoewel ik dit keer slecht in mijn vel zit met spieren die zelfs bij wind mee al zo zwaar verkrampen dat ik er voor moet stoppen en uitstappen val ik fotografisch gezien van het ene gelukje in het andere. Daar wordt de kramp niet minder van maar de woede over mijn eigen wrakkige rotlijf wel.

Tot Koekange vind ik er nog niet veel aan in de wereld, de bewolking is veel te onrustig en elk plannetje voor een foto wordt in de kiem gesmoord door onverwachte wolkenflarden. In het Reestdal begint de lucht zich eindelijk te gedragen en verschijnen er beschaafde wolkjes tegen een strakblauwe lucht.

Zo zie ik het graag en ik stop om mijn benen nog eens goed los te schudden en maak meteen nog maar wat foto's. Ik ben eigenlijk veel te laat van huis gegaan en pluk daar nu de vruchten van met een prachtige namiddag waarin het licht met de minuut mooier wordt.

Bij Staphorst loopt een kudde koeien in een weiland en als ik stop voor een foto melden ze zich al snel nieuwsgierig bij de afrastering. Die willen wel, dat zie ik zo. De sloot is droog, het prikkeldraad staat hoog, de koeien zijn nieuwsgierig en tegelijk rustig en het licht wordt nog steeds elke minuut mooier.

Dat vraagt om meer dan zomaar een plaatje van koeien bij Staphorst, dat daagt zelfs uit tot een enerverende groothoekportretsessie, kramperig rotlijf of niet. Ik kruip in de sloot, ga half onder de draad door in het weiland liggen en laat de koeien dan hun gang gaan.

Nu maar hopen dat ik het min of meer droog hou want koeien hebben veel speeksel nodig om het gras te verteren en de draden en bellen hangen uit de bek. De koeien lijken echter goed opgevoed en ik heb geen moment de neiging om weg te duiken of de lens af te dekken. Het gaat inderdaad allemaal goed en achteraf is er tot mijn verbazing geen spatje te bekennen op mijn apparatuur. Keurig gedaan dames!


Toverslag - koeienneus

Nieuwsgierige koe in groothoekperspectief, Staphorst


Na het gezellige onderonsje met de zachtmoedige zuivelleveranciers die hier bij Staphorst gewoon een stier om zich heen hebben, misschien heeft een streng geloof soms toch zo zijn voordelen, fiets ik zoals altijd weer een stukje verder. Maar als ik koe was bleef ik daar misschien gewoon wonen, desnoods met bidden op zondag.

Lichamelijk voel ik me nog steeds matig maar we gaan nog niet naar huis want het licht is veel te mooi om binnen een beetje zielig aan mijn weblog te gaan zitten prutsen. Zal ik er dan misschien nog een extra omweg door de Weerribben aan vastknopen? Reken maar dat het daar nu ook mooi is.

Nee, dat doe ik niet en op mijn gemak fiets ik toch weer eens naar huis waarbij ik me maar al te graag laat afleiden door alles wat in de berm staat te bloeien. Kleurige zuring, moeraskartelblad, echte koekoeksbloem, de bermen zijn hier een lustoord voor elke rechtgeaarde bloemenfotograaf.

Maar zo makkelijk als het fotograferen van de koeien ging, zo lastig zijn de kruiden vandaag. Terwijl die toch echt niet weg kunnen lopen en ook niet met koeienkwijl staan te zwaaien. De zuring is een ware beproeving en vraagt tientallen foto's voor ik een paar scherpe plaatjes heb vanwege de harde wind.

Bij het moeraskartelblad word ik op een afschuwelijke manier aangevallen en verjaagd door de eerste knutjes van het jaar. Ik weet niet hoe snel ik moet maken dat ik wegkom, wat een rotbeestjes zijn dat toch. En bij een berm vol echte koekoeksbloem staat de zon al zo laag dat ik last heb van boomschaduwen waardoor ik niet meer uit de voeten kan. Die bewaren we dan maar voor een andere keer.


Toverslag - veldzuring

Bloeiende veldzuring in laag zonlicht, Belt Schutsloot





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018