begin > toverslag > 2010 > de enquète 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

dinsdag 18 mei 2010

De enquête

Niet op weg zijnde van A naar B maar van N naar N (Niks en Nergens) kom ik onder Meppel door te rijden. Het is erg fijn dat dat kan want voor fietsers is Meppel zelf een hel. Niet omdat het er altijd zo druk is of omdat er zo gevaarlijk gereden wordt maar omdat de ambtenaren die de wegen in Meppel mogen inrichten overduidelijk een rothekel aan fietsers hebben.

Zelf fietsen ze waarschijnlijk zelden en zeker niet harder dan 15 kilometer per uur en iedereen die harder fietst vinden ze een gestoorde uitslover. Dus doen ze er alles aan om dergelijke aanstellers te ontmoedigen, van het begin van Meppel tot het eind van Meppel. Als fietser haat ik Meppel.

Tijdens mijn omtrekkende beweging die met weinig ambtenaren-obstakels gepaard gaat kom ik pal langs de nagelnieuwe rand van Meppel te fietsen. De nieuwbouwwijk ligt er zo voorspelbaar bij dat ik niet alleen een paar slordige kiekjes maak maar zelfs een serieus panorama overweeg. Maar dat gaat natuurlijk te ver, een compleet panorama van een nieuwbouwwijk in fietshatend Meppel, dus ik hou me in en fiets weer verder.

Bij een berm met veel fluitenkruid en koolzaad speelt een herinnering op. Er was iets met die twee kruiden maar wat ook alweer. Eerst maar eens stoppen voor een slok water en dan weet ik het opeens weer. Mijn chauffeur zei dat dat zo'n mooie combinatie is en dat ik daar eens een foto van moet maken.

Zo gezegd, zo gedaan, want het kan nergens mooier dan in deze geurige berm aan de rand van Meppel, dat aardige stadje met die afschuwelijke fietsinfrastructuur. Terwijl ik geduldig in de berm zit te wachten tot de zon weer tevoorschijn komt, het is zo'n dag met mooi licht en mooie luchten maar met telkens wolken voor de zon, stopt er een auto naast me in de berm.

De chauffeur stapt uit en is aan het pakje te zien van Staatsbosbeheer. Vliegensvlug overdenk ik mijn zonden van vandaag maar er schiet me niks te binnen dus ik probeer weer te ontspannen wat redelijk lukt als ik zie dat het geen aanhoudingsbevoegde ambtenaar is maar een ongevaarlijke vrijwilliger.

Of hij mij wat mag vragen. Natuurlijk mag dat en ik verheug me inwendig al op de vraag die nu eindelijk eens aan me gesteld gaat worden. Of ik foto's kan leveren voor een belangrijke publicatie waarmee ik, natuurlijk geheel toevallig en totaal onbedoeld, mijn naam voorgoed ga vestigen.

'Wilt u misschien een enquête invullen?' He wat jammer nou, toch weer gewoon een enquête, nog steeds niet beroemd dus. De enquête gaat over een natuurgebied waar ik mij in blijk te bevinden. Wist ik veel, ik waande me langs een boerenweggetje op een drukke sluiproute net buiten Meppel maar ik blijk dus midden in een mooi natuurgebied te zitten. Weer wat geleerd.

De enquête vul ik later thuis in en het is maar goed dat ik vroeger goed heb opgelet op school want er komt heel wat bij kijken. Na veel lastige vragen die ik vast niet helemaal goed begrepen heb moet ik het natuurgebied een cijfer geven maar daar begin ik niet aan want dat is te zot voor woorden, een natuurgebied een cijfer geven.

Van mij krijgt elk natuurgebied een dikke voldoende en als ze niet te hard zeuren wanneer ik eens per ongeluk buiten de paadjes betrapt word mogen de terreinbeheerders van mij ook een royale voldoende. Behalve als ze oude bomen kappen of aan de wildstand gaan zitten prutsen met schietgeweren. Dan rest wat mij betreft slechts een mager zesje. Toch nog een cijfer dus.

Helaas vragen ze niet aan het eind van de enquête wat ik van de enquête zelf vind en dat is jammer en echt een gemiste kans want daar hadden ze veel van kunnen leren. Dat het veel eenvoudiger moet bijvoorbeeld en dat je mensen niet de keuze moet geven tussen 'geen mening', 'heel stom' en 'fantastisch leuk' omdat er zelfs in deze polemische tijden nog steeds mensen zijn die de wereld met enige nuance tegemoet treden.


Toverslag - moeraskartelblad

Bloeiend moeraskartelblad, Meppelerdiep


Over het natuurgebied zelf trouwens niets dan lof, vooral vandaag want het vrij zeldzame moeraskartelblad is hier helemaal niet zeldzaam en bloeit in grote velden. Voor iemand die nog nooit moeraskartelblad heeft zien bloeien is dat een indrukwekkend schouwspel. Het moeraskartelblad krijgt daarom een dikke negen.

En waarom dan geen tien? Omdat er tussen mij en het schitterende moeraskartelblad een sloot ligt en waar even geen sloot ligt staat een bord 'verboden toegang'. Omdat ik een afschuwelijk brave natuurfotograaf ben is het voor mij onmogelijk om een intiem portretje te schieten van moeraskartelblad, daarom dus geen tien.

Bij Giethoorn wordt mijn braafheid trouwens beloond, daar staat moeraskartelblad waar ik gewoon bij kan hetgeen de populatie aldaar wel degelijk een volle tien oplevert.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018