begin > toverslag > 2010 > lavendelheide 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

zaterdag 15 mei 2010

Lavendelheide

Een paar weken geleden werd ik op een wandeling prettig verrast door een vrij goed verstopt vennetje waar eenarig wollegras me vriendelijk toeknikte. Dat is best een mooie zin die echter niet klopt want als er iets is wat eenarig wollegras niet doet is het knikken en dat maakt precies het verschil met veenpluis dat wel knikt.

Er zijn nog een paar duidelijk zichtbare verschillen met veenpluis maar daar gaat het nu even niet om, het belangrijkste is dat ik inmiddels een dermate kennisniveau heb weten te bereiken dat ik eindelijk het verschil kan zien tussen een rechtopstaand pluizend gras met één bloeiaar en een knikkend pluizend gras met meerdere bloeiaren.

Hoe moeilijk kan zoiets zijn vraag je je dan af. Maar omdat dergelijke vragen altijd pas achteraf, dus na het verwerven van de betreffende kennis en vaardigheden gesteld worden slaan ze in feite nergens op en kunnen dus net zo goed onbeantwoord blijven.

Of het echt voor het eerst was dat ik eenarig wollegras zag is de vraag maar het was wel voor het eerst dat ik gras met witte pluisjes zag en niet de behoefte voelde om het veenpluis te noemen. Eerder was het bij mij wel allemaal veenpluis want hoe ik ook mijn stinkende best deed, ik zag echt geen verschil.

Nadat ik mijn eerste eenarig wollegras heb gefotografeerd wil ik verder wandelen en struikel zowat over een onooglijk roze friemeltje dat zich verstopt tussen een paar natte pollen pijpenstrootje. Alles wat geen witte pluisjes heeft, lange rechte stengels heeft en in pollen groeit noem ik overigens pijpenstrootje, dus misschien was het wel een gras dat heel anders heet.

Het roze friemeltje is geen verdwaalde kinderballon met kaartje, hoewel het wel zo'n onnatuurlijke knalroze kleur heeft. Als ik buk lukt het vrij snel om het plantje op naam te brengen, aan het lavendelvormige blad zie ik dat het om lavendelheide gaat. Bloeiende lavendelheide die werkelijk op zijn allermooist is.

Al eens eerder door mij gefotografeerd op het Fochteloërveen maar dat was met een compactcamera dus dan telt het niet, hoe mooi de foto's ook waren. Dus ik schiet een uitgebreide serie van bloeiende lavendelheide en geniet van de prachtige kleur en de macro-sprookjessfeer waar ik zo dol op ben.


Toverslag - lavendelheide

Een klein beetje bloeiende lavendelheide, Orvelte


Als ik thuis het resultaat terug zie ben ik helemaal tevreden. Prachtige kleuren, scherp waar nodig en verder vooral lekker veel macro-sprookjessfeer. Dan begint het hoofd weer te denken en is het snel gedaan met de tevredenheid. Ik bedenk dat ik nu nog eens een foto moet maken van veel bloeiende lavendelheide bij elkaar. Want we willen altijd meer dan we hebben, daar zijn we mens voor.

Veel lavendelheide bij elkaar is echter vrij lastig te vinden, het plantje is bijna uitgestorven. Op het Fochteloërveen groeit nog een aardig stukje maar ook daar was het allemaal vrij armetierig en marginaal, een paar jaar geleden al. Dus die fotowens streep ik maar weer door op mijn lijstje, soms moet je je bij de realiteit neerleggen.

Een dezer dagen fiets ik toch nog eens die kant op, de kant van het Fochteloërveen, en maak een korte wandeling over de heide. Ik vind een juweel van een pol bloeiende lavendelheide waar ik goed bij kan. Het is niet het flinke veldje dat ik nog mis maar wel een mooie volle struik en voor zoiets fraais mag je als fotograaf nooit je neus optrekken.

Als ik weer naar de fiets ga loop ik een terreinbeheerder tegen het lijf en ik vraag hem alles wat ik altijd al wilde weten over het Fochteloërveen. Over de waterhuishouding, over de kraanvogels en natuurlijk over de lavendelheide. Mocht het toevallig zo zijn dat ik er veel van bij elkaar wil zien, hoe raadt hij het, dan moet ik twee afslagen terug maar eens even het veld inlopen want daar staat een klein veldje erg mooi in bloei dit jaar.

Snel rond ik het gezellige en zeer leerzame praatje met een 'hartelijk bedankt' af en rep mij naar het paradijs. Dat moet ik zien, daar moet ik zijn, dat moet ik fotograferen. Ik ken dat veldje, daar maakte ik mijn eerste foto van lavendelheide maar ik meende dat het bijna verdwenen was in de droogte van een jaar terug.


Toverslag - lavendelheide

Meer bloeiende lavendelheide, Fochteloerveen


Omdat het licht me op het beslissende moment in de steek laat slaag ik er helaas niet in het complete veldje aanvaardbaar te vereeuwigen maar ik weet toch een paar foto's te maken met flink wat bloeiende lavendelheide in beeld die er mee door kunnen. Bij lavendelheide let het licht in mijn ogen heel nauw, je wil wel die volle roze kleur hebben en dat vraagt om direct zonlicht, maar niet te veel alsjeblieft want voor je het weet raken de bloemen weer uitgebeten.

Dat ik tijdens de fotosessie natte voeten haal beschouw ik vooral als een geruststelling, het is wel eens veel droger geweest daar op het Fochteloerveen. Zoveel droger dat ik me echt zorgen begon te maken over mijn kostbare plantjes en bloemetjes.

Maar de beheerders van mijn verre achtertuin kwijten zich op dit moment prima van hun taak. Er wordt nog steeds naar hartenlust omringende landbouwgrond aangekocht, afgegraven en onder water gezet waardoor het veen zelf voorlopig niet droog komt te liggen. Dergelijke nietsontziende natuurontwikkeling is natuurlijk een dolksteek recht in het hart van iedere ploeterende boer maar het is een zegen voor fotografen die van kleurige natuursprookjes houden. Heb ik even geluk.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018