begin > toverslag > 2010 > van boeren en wolken 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

donderdag 6 mei 2010

Van boeren en wolken

Ergens goed verstopt tussen akkers en eindeloze kanalen ligt in het Drentse achterland een lief klein dorpje. Ik zeg natuurlijk niet hoe het heet want dan heeft dat verstoppen geen zin meer en voor je het weet zou het een museum worden of een pretpark. Zoiets wil ik niet op mijn geweten hebben want één Orvelte lijkt me wel genoeg.

Ooit ben ik nogal per ongeluk door dit verstopte Drentse dorpje gefietst en ik was sprakeloos door de overdaad aan oude hokjes en schuurtjes. Waarschijnlijk had ik toen al wel een camera in mijn fiets liggen maar omdat ik in die dagen toch meer gericht was op mijn gemiddelde snelheid dan op het maken van foto's is het bij een schemerige herinnering gebleven zonder een enkel plaatje.

Daar moet wat aan gedaan worden dus langs een van die typische eindeloze veenvaarten fiets ik een stukje Drenthe in. Misschien zijn ze ooit bij Hoogeveen begonnen met spitten en toen ze aan de tiende afgraving begonnen hebben ze maar weer eens een brug over het pas gegraven kanaal getimmerd. Wie weet kwam daar een brugwachtershuisje bij, toen een kroeg en toen een dorp. Daar bij dat tiende veen. Zo heet het dorpje dus ook, om het allemaal een beetje overzichtelijk te houden, Tiendeveen.

Nee, Tiendeveen is niet van die mooie oude schuurtjes, maar midden in Tiendeveen staat wel een hele grote tractor. De bestuurder maakt een praatje met een boerenbuur, waarschijnlijk ook uit Tiendeveen. Totdat ik aan kom fietsen, dan komt men opeens verrassend snel in beweging. Boerenbuur gaat heel stoer midden op de weg staan en steekt gebiedend zijn vlakke hand in de lucht. Ik ruik eens even goed maar kan er geen ernstige beroving of matpartij van maken dus vooruit maar, ik stop, daar in Tiendeveen.

Of ik wel weet dat die fiets waar ik in rij levensgevaarlijk is. Zo laag, je ziet hem haast niet. Ik zucht eens diep en ratel dan mijn standaardpraatje af met een tempo dat duidelijk maakt dat ik belangrijker zaken aan het hoofd heb dan met een paar vriendelijke doch zwaar bevooroordeelde boeren uit Tiendeveen in discussie gaan over de vermeende gevaren van het deelnemen aan het verkeer met een velomobiel. Korte samenvatting: auto's zijn veel gevaarlijker. Einde verhaaltje.

Omdat mij een paar minuten eerder door een veel te hard rijdende automobilist met overdreven veel lichtsignalen duidelijk is gemaakt dat mijn bestaan in deze streken amper gedoogd wordt is de toon van mijn praatje iets feller dan gebruikelijk maar de boodschap komt wel ongeveer over geloof ik.

Na Tiendeveen komt er weer zo'n eindeloos veenkanaal en ik neem de autoluwe kant waar het nog steeds druk genoeg is met autoverkeer dat mij ongetwijfeld ook al levensgevaarlijk vindt. Ik ben nog geen turf hoog en dan tel je in deze streken natuurlijk niet mee want een halve turf is geen turf.

Mijn voorgenomen schuurtjes-fotosessie in het verstopte Drentse dorpje valt helaas volledig in het water. De wolken zijn vandaag met zijn allen tegen me en de hokjes die ik zou willen fotograferen hebben ook nog eens het late zonlicht vanaf vijf uur nodig en dat is het nog lang niet.

Omdat ik steeds weer hogere eisen stel aan mezelf maar vooral aan de wereld om me heen doe ik het al lang niet meer voor minder en verlaat het dorpje met slechts twee armoedige foto's meer dan toen ik het binnen reed. Ben ik daarvoor nou zo'n eind van huis gefietst?

De terugweg is verder een aaneenschakeling van schitterende foto's die precies op het moment dat ik arriveer om ze te maken bedorven worden doordat er een gemene wolk voor de zon schuift. Vlak voordat zo'n wolk voor de zon schuift heb je het mooiste licht van de wereld maar als je een seconde te laat bent is het feest zomaar voorbij. Ik ben bijna overal net een seconde te laat en zit me op te vreten in de fiets.

Geen foto's maken is helemaal niet erg, daar ben ik al bijna aan gewend. Maar continu de prachtigste taferelen voorgeschoteld krijgen en dan tot vervelens toe NET geen prachtige foto kunnen maken haalt je het bloed onder de nagels vandaan.


Toverslag - paardenbloemen en koeien

Koeien tussen veel bloeiende paardenbloemen, Pesse


Diep van binnen, ver onder de woede waarvan ik mezelf ook wel eens afvraag hoe gemeend die nou eigenlijk is, diep daaronder ben ik echter al lang tevreden. Al sinds dat weiland met bloeiende paardenbloemen en koeien dat ik in het begin van dit tochtje fotografeerde.

Want na zo'n foto kan mijn dag in principe niet meer stuk. Maar alleen in principe hoor, dat zeg ik er speciaal bij. Want verder was het natuurlijk gewoon zo'n mislukte ouderwetse klotedag, je kent ze misschien wel, zo'n dag waarop alles net niet lukt. Nou vooruit dan, bijna alles.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018