begin > toverslag > 2010 > zoals de wind waait 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

dinsdag 13 april 2010

Zoals de wind waait

Waar zal ik nu in vredesnaam weer eens heen fietsen? Een tweede wilde tulpentocht heeft nog geen zin, de natuur gaat razendsnel in het voorjaar maar zo snel nou ook weer niet. Ook voor de nog te maken foto 'windmolen bij Ruinen met bloeiende krent' hoef ik nog niet aan de bak. De krent staat op springen maar bloeit nog net niet.

Dat andere ranzige plaatje 'bloeiende magnolia voor de grote kerk in Vollenhove' zou nu wel kunnen, moet zelfs heel binnenkort, maar je moet er natuurlijk ook nog zin in hebben. Geen zin? Dan maak je maar zin, zo zou mijn moeder zeggen. Maar zelfs daar heb ik geen zin in, in zin maken. Of toch?

Die kant maar eens op dan, Vollenhove. Misschien dat ik tijdens het fietsen nog zin krijg. En warempel, tijdens het fietsen krijg ik inderdaad zin. Maar wel heel ergens anders in. In nieuwe remmen op de fiets.

Ik heb de kabels en ankerplaatasjes pas nog schoongemaakt en ingevet maar de remwerking van mijn Quest lijkt nergens meer naar. Onverantwoord en al bijna levensgevaarlijk. Ik weet het en hou er rekening mee maar als ik onderweg een keer ergens door verrast word zit ik er geheid bovenop.

Zin dus in nieuwe remmen. Dat komt eigenlijk best goed uit want er staat een harde wind die rechtstreeks van Steenwijk naar de ankerplatenwinkel waait. Ik kom langs Vollenhove en denk nog even met weemoed aan die bloeiende magnolia bij de kerk. Wel zin inmiddels maar nu opeens weer geen tijd en voor ik het weet word ik van de ene polder over een hoge brug de andere polder ingeblazen en sta ik bij de bouwer van mijn fiets voor de deur.

Ik koop nieuwe ankerplaten en wat andere kleine onbenulligheden en maak me al vrij snel op voor het echte werk, de terugreis. De wind is niet gedraaid maar ik wel dus dat wordt weer eens ouderwets beulen en ploeteren. Het eerste stuk is nog wel te doen, ik fiets tussen tientallen windmolens door en die geven je het gevoel dat die wind tenminste toch nog ergens goed voor is.


Toverslag - windturbines

Windmolenpark langs het IJsselmeer, Flevoland


Verderop voelt het allemaal wat zwaarder en zinlozer aan. Wind, wind en nog eens wind. Leve de velomobiel, met mijn racefiets zou ik er niet over piekeren om zo ver van huis te gaan, maar ook nu is het nog steeds hard werken.

Ter hoogte van Schokland komen er romantische beelden van bloeiende sleutelbloemen in me op wat niemand hoeft te verbazen want die groeien daar in grote getale. Al twee jaar achter elkaar was ik net een week te laat om ze er mooi op te zetten, zou het nu misschien wel een keer lukken? En jawel, dat doet het. Ze staan er voorbeeldig bij, tegen de genadeloze polderwind beschermd door het Schokkerbos.

Ik maak ook nog even een zelfportret terwijl ik onder het toegangshek van de gesteentetuin sta om aan te tonen hoe superieur mijn Quest is. Heel soms ben ik in het nadeel met mijn lage fiets, meestal in het voordeel. Lekker keihard tegen de wind in fietsen en binnenkort zelfs weer in staat tot een noodstop.


Toverslag - zelfportret

Zelfportret onder een hek, Schokland





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018