begin > toverslag > 2010 > in alle staten 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

vrijdag 2 april 2010

In alle staten

In eigen tuin is er nu een kleine fotopauze. De eerste narcissen heb ik nu wel zo'n beetje gehad en het wachten is op de nieuwe botanische tulpensoorten die ik vorig najaar de grond in heb gedrukt. Een prima moment dus om eens even in andermans tuintjes rond te gaan neuzen.

Mijn verkenningstocht rond Oranjewoud viel wat dat betreft toch een beetje tegen, de meeste bolletjes vond ik nog in een eenvoudig boerentuintje in de vorm van een zee sterhyacintjes die zich nogal brutaal over een oprit aan het ontfermen waren. Fraai om te zien maar toch net niet wat ik zoek.

Vandaag wat verder van huis dan maar en ik zet een aardige verkenningsroute uit die vier Friese landgoederen, ook wel states genoemd, aandoet. Als ik dan nog niet vind wat ik zoek weet ik het ook niet meer.

Staniastate heet het eerste landgoed. Het restaurant is dicht maar de tuin gelukkig open. Mooi parkje wel, met veel spechten die zich uitgebreid laten bekijken en beluisteren. Meer pad dan bos want zo hoorde dat vroeger, het ging toch vooral om de romantische suggestie van natuur maar er staan toch maar mooi een paar schitterende oude bomen.

Als we het langgerekte landgoed aan de achterkant willen verlaten stuiten we op een hek met zware ketting. Op slot. Gemene punten bovenop, gemene punten opzij en een diepe brede sloot. Wat zojuist nog een aardig parkje leek blijkt opeens een doeltreffende gevangenis.

We moeten het hele roteind naar voren sjouwen voor we er uit mogen, overal hekken met kettingen, speerpunten en diep en breed water. De beloofde bosanemoontjes heb ik nergens gezien, ik kom niet verder dan wat zwaar gedresseerde plantsoennarcissen en een klein bosje met blauwe sterhyacintjes. Die hebben we thuis ook wel.

Vooruit maar, we houden de moed er nog even in. De zon schijnt, af en toe waait het iets minder hard en de straaljagers van vliegbasis Leeuwarden vliegen met ruime tussenpozen van 2 minuten dus tussendoor kunnen we elkaar zelfs nog even verstaan ook.

Met terugwerkende kracht hou ik nog weer een beetje meer van mijn eigen achtertuintjes als Dwingelderveld, Doldersummerveld, Weerribben en Wieden. Een romantisch Fries parkje met slingerende waterpartijen en oude beuken is beslist aardig maar als je zelfs je eigen romantische gedachten niet meer kunt horen omdat er om de haverklap een paar ton staal met bulderend geweld uit de lucht komt flikkeren is de lol er vrij snel af.

State twee had best wat kunnen zijn ware het niet dat men alle ramen heeft opgesierd met eigentijdse zonwering. Weg is het gevoel van vroeger. In de verte staat een hond te blaffen. Harder en langer dan in onze eigen buurt en ik wil eigenlijk meteen al wel weer weg. Zelfs op de drukste dag van het jaar is het midden op het Dwingelderveld kennelijk rustiger dan hier in het noorden van Friesland.

Toch maar even een rondje dan. Tamme narcissen, verwaaide krokussen en verder weinig spannends. Van pure ellende begin ik boomstammen te fotograferen. Dat doe ik wel vaker als ik het even niet meer weet en het geeft meestal aan dat het niet zo goed met me gaat.


Toverslag - landgoed de klinze

Indrukwekkende beuk en romantisch bruggetje, landgoed De Klinze


Net buiten Aldtsjerk kom ik weer een beetje tot mezelf als ik een klein gemaaltje en een verrot boerenhek ontdek. Kijk, daar knapt een mens van op, daar kan in tenminste wat mee. Dan is de luchtmachtmiddagpauze voorbij en komen de straaljagers weer met bosjes uit de lucht vallen. 'Ik kan je niet verstaan joh, wat zei je nou?'

We laten ons echter niet kisten en gaan dapper op weg naar state drie, de Dekemastate in Jelsum. De tuin ligt verborgen achter een lange bakstenen muur van twee meter hoog en de poort zit dicht. Op een mooi bord staat dat de tuin open is in het weekend en dat de toegang 20 euro kost als je wilt fotograferen.

Gelukkig is het geen weekend anders moest ik nog over dat geld na gaan denken ook. Dat mijn foto's niks opbrengen begin ik al bijna aan te wennen maar als ik ook nog overal moet gaan lappen om ze te mogen maken ga ik misschien maar eens een andere hobby zoeken.

We maken een omtrekkende beweging om de Friese Chinese muur en vinden het einde. Groot hek, scherpe punten en overal bordjes dat je niet buiten de paden mag. Met mijn telelens gluur ik de tuin in. 'Laat maar', zeg ik, 'Ik zie het al, overal tamme narcissen'.

Onze allerlaatste kans is in Cornjum bij de Martenastate. De poort liegt er niet om en de tuin achter die indrukwekkende poort ziet er spannend genoeg uit om wonderen te verwachten. En jawel hoor, daar lacht de holwortel ons al tegemoet. Niet een, niet twee, niet tien maar honderden. Gratis. Je zou bijna schrikken van de overdaad na alle eerdere armoe van deze dag.

Nergens vallen vandaag de straaljagers zo griezelig dicht boven mijn hoofd uit de lucht als hier maar als ik eenmaal met de prachtige bloemen aan de slag ben hoor ik ze al bijna niet meer. Wat een bloem, daar word ik helemaal stil van en alles om me heen ook.


Toverslag - holwortel in bloei

Holwortel in bloei, Martenastate


Nadat ik alle eerdere teleurstellingen van deze dag weggefotografeerd heb ontdek ik verderop in de tuin een breed soort blad dat ik niet ken. Dat moet het blad van de bostulp zijn, een bolgewas dat ik nog nooit in het echt heb zien bloeien. We zijn nog te vroeg in het jaar om hem in bloei te vinden maar nu ik weet waar hij massaal staat zegt iets me dat ik de bostulp heel binnenkort in volle glorie voor mijn lens ga krijgen. Er wordt nog steeds hard aan gewerkt in elk geval en aan mij zal het niet liggen.

Naschrift: enig zoekwerk maakt duidelijk dat zowel holwortel als voorjaarshelmbloem op Martenastate groeien. De bolgewassen lijken erg veel op elkaar maar ik denk dat ik holwortel heb gefotografeerd, vooral gezien de niet-ingeveerde vorm van het groene blad hoog tussen de bloemen. Met dank aan het voortreffelijke beeldmateriaal op de website www.ideboda.nl/herbarium.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018