begin > toverslag > 2010 > zomertijd 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

dinsdag 30 maart 2010

Zomertijd

Zo, en nu voor de afwisseling eens geen mooimakerig showplaatje van een of ander stom stuk onkruid dat ik langs de weg vond en oppoetste. Vandaag gaan we voor de keiharde realiteit en dan wel die realiteit die mijn huidige geestelijke maar vooral lichamelijke toestand het best tot uitdrukking brengt.


Toverslag - oude voorgevel

Oude gestutte voorgevel met zonder niks, Heerenveen


Een oude slooprijpe voorgevel, zo voel ik me en zo ben ik. Een moeizaam opgehouden facade waar zelfs het begrip 'schone schijn' niet meer op van toepassing is. Op het eerste oog een indrukwekkende bouwval maar bij nadere bestudering slechts de illusie van een bouwval.

Achter de getekende gevel die met hangen en wurgen overeind wordt gehouden is niks, helemaal niks. Kijk, dat herken ik nou zo goed, die leegte, die zinloosheid en toch nog die belofte van iets groots waarvan het maar helemaal de vraag is of het er ooit nog van komt. En de eindeloze vermoeidheid die daar dan weer allemaal uit voortkomt.

Zo verschrikkelijk moe dat ik er moedeloos van word, wat taalkundig gezien innerlijke tegenspraak lijkt maar voor mij een keiharde realiteit is. Veel te moe gewoon, uitgewoond, opgefotografeerd en zelfs al bijna geen zin meer in het leven. Heb ik weer eens te hard gefietst soms, of misschien veel te ver?

Overal spierpijn ook, maar dat kan ik met wat goede wil nog wel herleiden tot de vrij intensieve fotosessie van groot hoefblad die ik gisteren deed. De extreme vermoeidheid heeft daar echter niks mee te maken en ik heb me op de rest van mijn fietsrondje gisteren eerder ingehouden dan uitgeleefd.

Niets is erger dan onbegrepen uitputting al heb je de dag ervoor ook nog zulke prachtige plaatjes bij elkaar geschoten. Dat was immers gisteren en vandaag is alweer vandaag en krijg ik het ene been slechts met de grootste moeite voor het andere. Bah, ik haat vandaag.

Mijn ferme daadkrachtige rug zakt langzaam in elkaar en voor ik het weet ben ik bezig met vreemde overwegingen als ophouden met fotograferen en stoppen met mijn weblog. Zonder beide bezigheden heeft mijn leven echter al helemaal geen zin meer dus dat zijn bij nader inzien niet zulke verstandige gedachten. Want voor je het weet fantaseer je jezelf op die manier een stevige depressie binnen. Kun je ook heel moe van worden, van een depressie.

Heb ik misschien toevallig ook nog iets leuks of interessants te vertellen vandaag? Moeilijk, heel moeilijk, daar ben ik eigenlijk te moe voor. Wel krijg ik al zemelend een vermoeden waar die ongewenste vermoeidheid door veroorzaakt wordt. Ik ben van slag, heel ordinair en onbetekenend van slag door de zomertijd.

Niks geen interessante artistieke inzinking dus, en ook geen bestaansvertwijfeling of trendy kunstenaarsdepressie. Gewoon de biologische klok die van slag is en weer even moet wennen aan het nieuwe ritme. Had ik al gezegd dat ik de zomertijd haat? Vast niet. Ik HAAT de zomertijd.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018