begin > toverslag > 2010 > het verdwenen fietspad 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

zondag 28 maart 2010

Het verdwenen fietspad

Aan het begin van de Dwingeloose heide is het fietspad opeens verdwenen. Eerst zie je het niet eens, er staat gewoon een bordje 'fietspad' en van een afstand lijkt er nog steeds een fraai en milieubewust leempad te liggen waarover het afgelopen jaar prima te fietsen viel. De eerste meters heb ik dan ook niks in de gaten en pas na tien meter denk ik aan een lekke band.

Na twintig meter schakel ik maar eens flink terug en doe dat na zevenentwintig meter nog een keer. Na dertig meter, ook deze afstand is een slordige schatting, zit ik op mijn lichtste klimverzet en kom nog steeds alleen met de grootste moeite vooruit.

Dit fietspad is geen fietspad meer maar lijkt op een los gestorte bak grind met leem. De complete toplaag is opgevroren en ligt min of meer los in de hei en met mijn driewieler is er geen doorkomen aan. Midden over het voormalige fietspad loopt een slingerend aangereden spoor van tien centimeter breed en het lukt me met mijn spoorbreedte van zestig centimeter natuurlijk van geen kanten om daar binnen te blijven.

Ik voel me een landbouwploeg en vraag me af of ik niet beter om kan keren. In de verte lijkt de onderhoudstoestand wat beter dus ik ploeter moedig verder door de grindbak. Even trapt het wat lichter en kan ik zelfs terugschakelen maar dat genot is slechts van zeer korte duur, dan begint het beulen met vijf kilometer per uur weer. Herinneringen aan een winter met onbegaanbare wegen vol sneeuw en ijs dringen zich op en steken opeens rooskleurig af bij de hel waar ik me nu in bevind.

Met veel moeite haal ik de oude radiotelescoop aan de overkant heelhuids zonder mijn knieën de soep in te draaien maar wat een afschuwelijke afknapper. Het eenmalige afzien is nog niet het ergste, veel verdrietiger is dat ik deze prachtige route midden over de Dwingeloose heide nu toch weer uit mijn velomobielroutes moet schrappen. Net als vroeger, toen er een dichtgegroeid en smal schelpenpaadje kronkelde, heb ik er met mijn Quest voorlopig niks meer te zoeken.

De opklaringen die ik mezelf via de buienrader had voorspeld blijken ergens te vroeg afgeslagen te zijn en zo blijft er van het gehoopte prettige voorjaarsrondje wel erg weinig over. Dichte bewolking, harde wind en ploegen door een grindbak, meer zit er niet in vandaag. Had ik het geweten dan had ik het niet gedaan en was lekker thuis gebleven.

Uitgewoond en knap teleurgesteld kom ik thuis met slechts vijf foto's op mijn geheugenkaart waarvan er vier eigenlijk wel weer weg kunnen ook. Zo'n magere opbrengst heb ik nog nooit gehad. Tegen de avond maak ik vanuit het zolderraam een foto die nog eens dubbel onderstreept dat al mijn inspanningen van die dag slechts zinloze schijnbewegingen waren die ik mezelf gerust had kunnen besparen.


Toverslag - poes op dak

Poes kijkt op een dak naar de zonsondergang, Steenwijk





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018