begin > toverslag > 2010 > it ferplichte fytspaad 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

zaterdag 20 maart 2010

It ferplichte fytspaad

Ook als ik over tien jaar een volledig verlichte geest heb zal ik nog steeds boos worden over dat onfrisse Friese stukje fietspad dat ik onlangs tegenkwam. Witheet en diep verontwaardigd want hoe durven ze. Het fietspad is zelfs verplicht maar daar maal ik niet om met mijn gedriewielde fiets van net iets meer dan vijfenzeventig centimeter breed. Ik mag daarmee immers overal fietsen behalve als er nadrukkelijk staat dat ik ergens niet mag fietsen.

En jawel hoor, er staat nadrukkelijk dat ik niet op de weg naast het fietspad bij Stavoren mag fietsen. Verboden, verboden, verboden. De ploerten, de rotzakken. Ambtenarenverveling, dát zouden ze eens moeten verbieden. Een soortgelijke situatie is me bekend in het buurtschap Roekebosch tussen Kolderveen en Wanneperveen maar juist omdat die situatie me zo bekend is haal ik er inmiddels mijn schouders over, geef mijn verstand voorrang en negeer het bizarre stukje fietspad.

Ooit heeft een lepe ambtenaar daar verzonnen dat er over een afstand van vijftig meter een restje asfalt in de berm geflikkerd mocht worden terwijl de wegwals waarschijnlijk al naar huis of afgekoeld was. Om te zorgen dat fietsers het onfatsoenlijke broddelwerkje toch gebruiken werd de naastliggende weg ter plaatse verboden verklaard voor fietsers. Want zo zijn sommige ambtenaren. Ook precies over een afstand van vijftig meter natuurlijk want meten en rekenen kunnen ze dan weer wel, stelletje uitvreters.

Als je van Steenwijk komt en je wilt naar Kolderveen is er niet zo veel aan de hand. Mocht je niet bekend zijn met de situatie en per ongeluk het fantasiefietspad oprijden dan ben je vijftig meter later alweer uit je lijden verlost want daar stopt het hobbelspoor even onnozel als het begonnen is. Verder mag je zelf je reet weer redden en dat kun je prima want je bent een fietser.

Komende van de kant van Kolderveen is het een ander verhaal. Daar wordt de fietser die niet plaatselijk bekend is gedwongen om in een onoverzichtelijke bocht een weg over te steken waar soms hard gereden wordt en datzelfde grapje dient men vijftig meter later nog eens te herhalen aan het einde van diezelfde onoverzichtelijke bocht. Totaal zinloos en ook nog eens nodeloos riskant. Zoiets gebeurt je als fietser niet nog een keer en ik vermoed dan ook dat dit stukje fietspad bij Roekebosch zelden twee maal door iemand bereden wordt*.


Toverslag - Havenlichten bij Stavoren

Havenlichten bij de haven van Stavoren


In Stavoren ben ik echter niet plaatselijk bekend dus ik stink er finaal in en het is nog erger dan bij Roekebosch ook. Dat ze in Gaasterland een broertje dood hebben aan fietsers is mij al langer bekend, heel soms droom ik 's nachts over de klassieke haakse uitbuiging inclusief ontneming van voorrang in het slecht liggende rode tegelpad tussen Nijemirdum en Oudemirdum, maar dit slaat werkelijk alles. Langs de ruime doorgaande weg tussen Stavoren en Warns staat niets om je als fietser zorgen over te maken en zo druk zal het daar toch ook niet zijn denk je dan.

Toch opeens dat bord 'verplicht fietspad' dat je de berm instuurt. Ik wil het eerst negeren want ik val buiten die verplichting met mijn fiets met speciale ontheffing maar wordt dan gemeen aangekeken door een fietsverbodsbord. Bah, laat ik nu net even helemaal geen zin hebben om een zinloze bocht te maken. Maar het ergste moet nog komen.

Het voor iedereen verplichte fietspad blijkt een strook los zand in de berm te zijn. Ja, je leest het goed, een strook los zand. Verplicht fietspad = strook los zand. Toegegeven, ook hier is na vijftig meter het leed weer geleden en dan word je met uitgebreide bebording weer terugverwezen naar de weg waar je net nog zo vrolijk reed. Nu niet meer natuurlijk, weg is opeens het goede humeur en de liefde voor Friesland.

Ik stop en kijk eens achterom op zoek naar een goede reden om hier fietsers met zo veel dwangmiddelen het losse zand in te sturen. Niets te zien. Er zit weliswaar een bocht in de weg maar die is flauw en goed te overzien. Kennelijk moesten ze hier niet van een lading asfalt af maar was er nog wat zand overgebleven.

Dit slaat werkelijk alles en als ik Gaasterland al lang weer uitgereden ben, en dat is pas een heel eind verderop, zit ik nog steeds te briesen van verontwaardiging. Tja jochie, dat komt er van als je met je driewielertje zo griezelig ver buiten het tuinhekje gaat. Wel mooi hoor, dat Gaasterland, alleen eeuwig zonde dat ze er niet van fietsers houden.


* Naschrift januari 2020: Deze fietsonvriendelijke situatie is inmiddels opgelost, het stukje fietspad is een paar jaar geleden opgeheven.

** Naschrift januari 2020: Ik heb kort na dit avontuur per e-mail kritiek geleverd bij de wegbeheerder. Ik kreeg keurig antwoord waarin met behulp van allerlei creatieve ambtenarenredeneringen werd uitgelegd waarom dit toch echt de beste oplossing was.

Zo'n antwoord stimuleert je als fietser vooral om voortaan je mond te houden en Oostindisch blind te worden voor verkeersborden die alleen maar geplaatst lijken om fietsers te pesten.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018