begin > toverslag > 2010 > een lam pootje 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

zondag 7 maart 2010

Een lam pootje

Variatie op een mop: 'Wat is het verschil tussen een stukke Quest? Zijn ene pootje is even lam'. Hahaha. Ik ben niet thuis maar ergens halverwege in de soppende Lindevallei en toch raak ik niet in paniek als ik dat ene lamme pootje van mijn fiets ontdek.

Als ik na een fotostop weer verder wil fietsen zie ik het linker voorwiel opeens erg vreemd uit de wielkast steken en sturen blijkt ook niet meer mogelijk. Eerst hoop ik nog even op een lekke band maar eigenlijk weet ik meteen al dat het goed fout zit of misschien zelfs wel fout fout want hoe sleep je in vredesnaam een lamme Quest van De Hoeve naar Steenwijk, toch al snel zo'n twintig kilometer.

Ik ben ooit een keer eerder stil komen te staan onderweg. Niet met de Quest, ook niet met de Alleweder maar met mijn Valenteijn lowracer. Ik had onderhoud aan de achternaaf gepleegd maar achteraf gezien een borgmoer niet strak genoeg aangedraaid.

De boel kwam onderweg los en liep daardoor juist weer muurvast maar dan anders en het achterwiel wilde geen halve slag meer draaien. Ik was gelukkig niet ver van huis toen het gebeurde maar de paar kilometer die ik met het loodzware kreng op mijn nek naar huis moest strompelen waren hele lange kilometers, dat kan ik je wel vertellen.

Allemaal oude praat waar ik nu onderweg niks aan heb natuurlijk. Ik sta hier midden in de negorij met een lamme Quest en krijg die nooit op mijn nek naar huis. Vort knol, kun je niet een eindje op jezelf rollen? Nee, de Quest heeft er echt geen zin meer in. Wat een beroerd gedoe zeg maar ere wie ere toekomt: ik ben nog steeds niet in paniek.

Vooruit, nu even flink zijn en mijn ondergang recht in de ogen kijken. Hup, op zijn kant met die manke fiets en kijken wat er nou eigenlijk aan mankeert. Juist ja, de hele veerpoot is uit elkaar geschoven. Dat is heel erg vervelend maar toch vooral heel erg dikke bult.

Dit euvel is mij namelijk al maanden bekend en thuis ligt de nieuwe veerpoot heel geduldig te wachten. Tot er tijd en zin is voor vervanging. Maar meneertje moet zonodig dag en nacht de fotograaf uithangen en heeft verder nergens geen tijd meer voor.

Voor ik echt kan schrikken is het probleem alweer tijdelijk opgelost maar ik beloof plechtig dat het er nu echt van gaat komen heel binnenkort. Ik steek de veerpoot terug op zijn plek en kan alweer verder fietsen. Klusje van niks en binnenkort de knutselhanden maar eens uit de mouwen steken want dit is natuurlijk te schandalig voor woorden, lamme lapzwans die ik ben.

Het is verder een prachtige zondag maar het licht is vanwege de hoge bewolking vrij schel en kloterig. Dat weerhoudt me er natuurlijk niet van om toch overal foto's te maken, thuis kunnen ze altijd nog weggegooid immers, maar het kon beslist beter met dat licht.


Toverslag - Katjes in bandwilg

Katjes in een bandwilg, Lindevallei


De elzen staan hier langs de Linde volop te bloeien en hoewel ik al tientallen prachtige foto's van elzenkatjes heb voel ik me toch weer verplicht om ze te fotograferen. Leuker want nieuw is echter de bandwilg die ik even later ontdek. Een prachtige wilgensoort die ik wel van naam ken maar nu zie ik voor het eerst aan de takken waar die naam vandaan komt. Wat een jolige en zwierige struik.

Op de terugweg vind ik een berm vol voorjaar in de vorm van sneeuwklokjes. Heb ik ook al veel foto's van maar die kunnen nog wel wat beter denk ik dus ik zet de fiets aan de kant en ga op mijn knietjes aan het werk. Het zijn er eigenlijk net te weinig, precies als bij ons thuis. Ik ben meneertje-nooit-tevreden en wil altijd weer meer.

Nee, dat wordt binnenkort een verplicht ritje naar De Wijk waar het op landgoed Dickninge helemaal wit ziet van de sneeuwklokjes. En zo is er altijd weer een goede reden voor een fietstochtje te verzinnen en zelden tijd om de trouwe fiets die dat allemaal mogelijk maakt eens netjes te verzorgen.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018