begin > toverslag > 2010 > net echt 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

donderdag 18 februari 2010

Net echt

Op een van de afgelopen prachtige winterdagen, en dat is dus niet gisteren want toen hield de zon me juist weer eens ouderwets voor het lapje, op een van die betere fotodagen krijg ik een alleraardigste zonsondergang voorgeschoteld met lekker veel kleur en de contour van een oude windmotor. Bijna op dezelfde plek als een week eerder maar dat is niet zo gek als je telkens dezelfde ommetjes maakt omdat je niet verder van huis durft.

Ik blijf het bloedirritant vinden dat de zon in het digitale tijdperk bijna altijd gaat 'clippen' en dus compleet wit uitgebeten raakt maar verder is het een prima plaatje. Na de eerste opname hoor ik roeken en zie ze een paar tellen later door de lucht zwieren zoals roeken dat zo mooi kunnen. Aha, die gaan mij een nog mooier plaatje bezorgen, dat zie ik zo al.

Enkele seconden later schiet ik inderdaad een foto met fraaie zonsondergang met de contour van een windmotor én met een paar overvliegende roeken. Er komt nog een groepje roeken langs en ook die zet ik op de gevoelige plaat. Tot zover alles dik in orde met verkleumde fotografen die dik tevreden naar huis gaan en zo.

Thuis begint het gedonder eigenlijk pas. Vijf foto's van dezelfde mooie kleurige zonsondergang, is dat niet wat teveel van het goede? De een is een tikkeltje scherper dan de ander maar stuk voor stuk zijn ze scherp genoeg dus dat is helaas geen reden voor selectie.

Valt er dan via strenge compositiecritaria misschien nog iets af te keuren? Ook al zo moeilijk. Twee zijn er perfect met de horizon precies op de juiste hoogte maar die zijn beiden helaas zonder roeken. Nee, zo kom ik er dus ook niet uit.


Toverslag - Zonsondergang

Zonsondergang met roeken en windmotor, Steenwijk


En dan komt er een geniaal idee omhoog borrelen dat alleen kan ontstaan in een niet-verkrampt hoofd dat vrij is van oordeel en vooroordeel. Veel langer dan een halve seconde kan die verlichte staat van zijn volgens mij niet geduurd hebben maar dat blijkt voldoende voor het idee om te ontstaan.

Dat ik het alleen al durf te denken, griezelig gewoon. De beste en scherpste foto nemen en daar dan de groepjes roeken uit de twee andere foto's in plakken. Wauw, dat is nog eens vieze vuile oplichterij zeg, zou ik zoiets durven?

Koortsachtig crisisoverleg vindt plaats en alle voors en tegens van het drieste plan worden zorgvuldig afgewogen. Ik overpeins mijn panoramafoto's eens, zijn dat geen zware digitale bewerkingen dan? Ik kan het op zijn minst een keer proberen en kijken of ik tevreden ben met het resultaat.

Het is veel meer werk dan ik voorzien had, want het moet natuurlijk wel goed gebeuren, echte nep zie je niet immers. De benodigde kneepjes heb ik zo langzamerhand wel in de vingers alleen ga ik nu net een stapje verder dan anders. Want laat er vooral geen misverstand over bestaan, ik draai er al lang mijn hand niet meer voor om, zowel in morele als in technische zin, een storende boomtak die ter plaatse echt niet te vermijden was achteraf uit te gummen en in te vullen met een geleend wolkje van even verderop.

Het plaatsen van nieuwe beeldelementen is echter iets wat ik nog niet eerder deed en voelt ergens toch een beetje nep, namaak en vooral stout. De halve fotowereld hangt er van aan elkaar, dat weet ik ook wel, zelfs oude staatsieportretten van koningin Wilhelmina blijken vroeger al zwaar geretoucheerd te zijn met daadkrachtiger onderkinnen en een nog koninklijker houding, maar dat ik me daar nu ook al aan te buiten ga is beslist nog eventjes wennen.

Omdat mijn strak en braaf afgestelde geweten nog wat loopt te protesteren zeg ik het er bij het eerste plaatje nog eerlijk bij maar ik beloof niet dat ik dat bij elke namaakfoto blijf doen. Wees dus gewaarschuwd, ook in het fotografisch universum van deze goochelende charlatan lopen vanaf nu fantasie en realiteit op totaal onvoorspelbare wijze door elkaar. Net als in het echt eigenlijk, als ik er zo over nadenk*.


* Naschrift januari 2020: Hier wordt onbewust al schrijvend het fundament gelegd voor mijn toekomstige rol als totaaltovenaar, een fantast die bereid is de begrippen 'fantasie' en 'echt waar' te laten samensmelten en onder te brengen binnen één wereldbeeld. Mogelijk het hoogtepunt van toegepaste non-dualiteit, door mij liever monaliteit, magische eenheid of TAO genoemd.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018