begin > toverslag > 2010 > tussen wal en schip 



Toverslag 2010

Hier staan toverslagen (magische verslagen) van oromaan, xylomaan en totaaltovenaar ZALiX.

dinsdag 9 februari 2010

Tussen wal en schip

Jarenlang heb ik geprobeerd de streekaard van het mij omringende gebied beter te begrijpen. Ik snap maar weinig van de wereld, nog minder van mensen en al helemaal niets van de mensen die krioelen aan de voet van de Steenwieker toorn.

In een boekje las ik ooit dat Steenwijk een aantal eeuwen geleden door oorlog en brand bijna geheel ontvolkt raakte wat indertijd de plaatselijke machthebbers ongeveer net zo veel hoofdpijn gegeven moet hebben als de huidige leegloop van streken in de uithoeken van ons land. Minder inwoners betekent altijd, toen en nu, dat de lokale opperhoofden minder geld hebben om mee te spelen en zoiets baart machthebbers altijd zorgen.

De creatieve oplossing die men indertijd verzon was om tijdelijk geen inburgeringsdiploma te eisen dat toen natuurlijk heel anders heette en de nieuwkomers kwamen niet uit Afrika of het verre Oosten maar elders uit eigen land. Iedereen die wilde kon opeens burger van Steenwijk worden en je moest het wel heel bont gemaakt hebben om hier niet mee te mogen doen.

Ook zonder mobiele telefonie en internet kan zo'n verhaal snel rond gaan en binnen de kortste keren was Steenwijk herbevolkt met armoedzaaiers en geteisem dat elders met de nek werd aangekeken of zelfs vogelvrij was verklaard. Voor velen dus een hoopvol nieuw begin en voor mij eindelijk begrip waarom de inboorlingen hier op bepaalde momenten zo verschrikkelijk armoedig en vooral ook slaafs en nederig uit de hoek kunnen komen.

Het is niet die afgezakte plattelandsarmoede die aan Surhuisterveen doet denken om maar eens een zijstraat te noemen. Het echte flanerende asogehalte met oude caravans en auto's in de voortuin is hier vrij laag en toch zie ik tussen de regels door veel en diepe armoede, zowel in materiële zin als geestelijk gezien.

Ik verklaar dat dus sinds het lezen van dat boekje uit de herbevolking van Steenwijk waardoor er hier ooit veel afgezakte lieden zijn neergestreken die graag verder wilden komen in het leven. Van goede wil en met de beste bedoelingen en iedereen wil dolgraag hogerop komen en het ver schoppen maar toch ruik je nog geregeld een vleugje plaggenhut of een verleden van echte honger als je hier door de straten struint.

Met minderwaardigheid als basis vermoed ik en dat is een natuurlijk een hele ellendige ondergrond om echt lekker verder mee te komen. Steenwijk voelt zich zo verschrikkelijk minderwaardig dat het altijd precies naast de pot piest. Zo wil Steenwijk bijvoorbeeld heel erg graag een grote dynamische stad worden met industrie, glimmende kantoorpanden, enerverende bedrijvigheid en alles natuurlijk onder moderne architectuur. Lief Steenwijk, ik heb met je te doen want dat gaat je nooit lukken omdat je maar een slaperig boerenstadje bent gelegen tussen moeilijk begaanbaar moeras en arme zandgronden.

Om toch wat Europese subsidiegelden in de wacht te slepen wordt er verzonnen om ook iets met het verleden te doen maar eigenlijk gaat dat niet van harte want Steenwijk schaamt zich toch vooral voor grote stukken van haar verleden. Er wordt een halfslachtig nepperig stadswallenproject verzonnen waarbij vele waardevolle bomen op leeftijd opgeofferd worden aan de grillen van een of andere losgeslagen wethouder met hoogmoedswaanzin.

Steenwijk had met haar geschiedenis prima Bourtange kunnen naspelen, maar dan in het groot want die geschiedenis liegt er niet om. De stad en de regio hadden daar waarschijnlijk goed garen bij kunnen spinnen maar men mist de creativiteit en het historisch inzicht om de zaken echt goed aan te pakken en zo komt het allemaal niet verder dan wat onhandig geschuif met grond en het omleggen van een handvol waardevolle bomen.

Her en der is nu een stukje namaakstadswal herrezen waar behalve de baas van het plaatselijk grondverzetbedrijf niemand koud of warm van wordt want het is het allemaal net niet. Dat nu is Steenwijk ten voeten uit en waarschijnlijk is het onbedoeld en onbewust precies de reden waarom ik hier zelf ooit neerstreek, ik zit er zelf namelijk ook altijd net naast, maar dat terzijde.


Toverslag - nieuwe sluisdeuren

Oude opgegraven sluis met nieuwe sluisdeuren, Steenwijk


In de zoveelste fase van het hopeloze stadswallenproject gaat de schop diep in de grond en stuit daarbij tot ieders verrassing op een tachtig jaar geleden gedempt sluisje van maar liefst honderdvijftig jaar oud. Toen ik daarover hoorde begreep ik opeens hoe het hier ongeveer zit en raakte bijna ontroerd over de eraan ten grondslag liggende hulpeloosheid. Of moet ik zeggen hopeloosheid.

De opperhoofden schrikken zich een hoedje als dit gave historische juweeltje opeens het daglicht ziet. Hier was niet op gerekend en dit past ook helemaal niet in de planning. Op die plek moet namelijk een indrukwekkend winkelfront komen. Beton, beton en nog meer beton onder de meest hufterige blokkendoosarchitectuur want daar houdt onze burgemeester zo van. Weg dus met die ouwe sluis, dat aftandse obstakel. Afbreken en opruimen is wat ze willen.

Maar zo achterlijk en slaafs is Steenwijk goddank ook niet meer en het sluisje komt net op tijd in beeld bij Steenwijkers die een iets ruimere kijk op de wereld hebben. Het plan wordt aangepast en het sluisje mag daarin meedoen en krijgt zelfs een flinke opknapbeurt.

Midden in de stad ligt nu dus een prachtig stukje echte oude sluis met daarin twee paar glimmende houten namaaksluisdeuren die zo nep zijn dat ze helemaal niks kunnen. Want zo is Steenwijk nog steeds: van goede wil maar toch altijd net weer een beetje armoedig.





 
Copyright - ZALiX - 2006 / 2018