begin > egografie


Egografie

egografie - portret van zalix


Ik ben geboren toen ik het tijd vond en mijn moeder wel eens van de buitenkant wilde zien. Ze dacht dat ik niet van haar kon zijn want ik had veel te veel haar voor een baby. Ik was een flinke baby want van begin af aan nam ik de zwaartekracht erg serieus en dat merkt elke weegschaal. Mijn moeder noemde me een blok beton en die koosnaam heeft me later bij gymnastiek nog behoorlijk opgebroken want vanzelfsprekend ging ik denken dat ik niet alleen het gewicht maar ook de souplesse had van een blok beton.

Ik ben een beetje vreemd gebleken maar daar kan ik niks aan doen want op mijn derde bloedde ik bijna dood en toen heb ik vreemd bloed gekregen, mogelijk was dat bloed afkomstig van een tovenaar. Ik wist er niets van, pas achteraf heb ik te horen gekregen dat ik vroom en bleek in mijn bedje lag te wachten op mijn einde. Omdat ik van de dood geen weet heb ga ik proberen dat zo te houden, sommige vormen van naïviteit dient men zuinig op te zijn.

Wat dat betreft ben ik enorm opgeknapt toen ik een orakel aan de praat wist te krijgen dat begon te fantaseren dat ik onsterfelijk ben. Zoiets idioots zou ik zelf nou nooit opgekomen zijn, durven te fantaseren dat mensen ooit nooit meer dood hoeven te gaan. Als het me niet lukt is er niets aan mij verloren, er blijven meer dan genoeg mensen over om elkaar te klieren en te vermaken, maar ik vind het echt de moeite van het proberen waard om nooit dood te gaan.

Tot mijn verbazing heb ik ontdekt dat, met uitzondering van de meeste kinderen, verder niemand nooit dood wil. Ik snap niet waar dit vandaan komt maar dat komt waarschijnlijk omdat ik ooit een magische bloedtransfusie heb gehad. Daar word je nou eenmaal een beetje vreemd van.

 
Copyright - ZALiX - 2018