begin > egografie


Egografie

egografie - portret van zalix


De meeste kunstenaars schrijven hun biografie alsof ze een godheid zijn die een objectief verhaaltje over ze schrijft. Dan lijkt het net of je bescheiden bent. Mensen die echt bescheiden zijn hoeven niet te doen alsof ze bescheiden zijn, dat zijn ze toch wel, hoe arrogant ze soms ook over kunnen komen. Bescheidenheid is dus een vorm van fatsoen geworden, een list om je beter voor te doen. Ik maak graag een uitzondering op deze gewoonte, vandaar deze egografie die dus heel bescheiden over mijn allereigenste dikke ikke gaat. Wie daar moeite mee heeft heeft nog niet helemaal in de gaten hoe vals alle bescheidenheid inmiddels geworden is.

Mijn begin dient geen bijzondere interesse te wekken, ik heb er zelf weinig van meegekregen. Wat dat betreft lijk ik wel een beetje op sommige goden, die snappen ook nooit hoe ze zijn begonnen. Er zijn wat foto's van mijn begin, ik probeer er op te vertrouwen dat die een min of meer juist beeld geven van de periode voordat ik wist dat ik iemand was. Pas toen ik begreep dat het woord basje iets met mij te maken had is mijn bewustzijn heel lichtjes begonnen.

Daarna is het ontwaken geblazen, hoe langzamer hoe beter want wie langzaam wakker wordt kan beter verslag doen van het grote ontwaken. Ik verbeeld me niet dat ik ooit helemaal wakker zal worden maar het lijkt wel alsof ik steeds helderder word. Een mensenleven is een soort droom dus als ik helemaal wakker ben besta ik niet meer, dan is de droom voorbij.

 
Copyright - ZALiX - 2018